🗃 از آرشیو دلنوشتهها
۴ آبان ۱۳۹۶
✍ قرآن دو جلدی (۱)
قرآن شامل دو جلدکاملاً مجزا از هم بوده که بطرز ناشیانهای توسط عثمان درهم آمیخته شده*:
جلد اول: آیاتی که در مکه نازل! شده و شامل آیاتی برای هدایت اعراب بدوی به یکتاپرستی بوده است. در این جلد از قرآن صحبت از تساهل و تسامح است و هیچ اثری از خشونت، تَحَکّم، تبعیض و... در آن نیست؛
جلد دوم: آیاتی که در مدینه به محمد وحی! شده و میتوان آن را #یاسای_محمدی برای اداره و گسترش دولت بدوی تازه تأسیس توسط محمد، نامید. شاید بتوان این مجموعه را بهترین قوانین برای ادارهی اعراب بدوی آن دوره و زمانه دانست.
✍ دو نوع اسلام
😔 این دو جلد قرآن (قرآن مکی و قرآن مدنی)، راهنما شدند برای ایجاد دو نوع اسلام متفاوت و بعضاً متضاد با هم: اسلام هدایتگر و اسلام حکومتگر.
✅ اسلام هدایتگر ، در واقع یک دین است برای هدایت بشر به راه راست؛ و قرآنش راهنمای بشر برای زندگی سعادتمندانه در این دنیا و به تبع آن رستگاری دنیوی و اُخروی.
اسلام هدایتگر؛ مانند همهی دینها، اعتقاد و باور انسانها را امری شخصی میداند، وظیفهی خود را تنها ابلاغ و نشان دادن راه درست به انسانها میداند و از آن فراتر نمیرود، انسان را در پذیرفتن و یا نپذیرفتن دین مخیّر میگرداند.
اسلام هدایتگر،
مخصوص همان قوم و قبیلهای است که از آن نشأت گرفته و از آن فراتر نمیرود.
بطور خلاصه اسلام رحمانی که بعضیها مدعی آن هستند، همین اسلام است.
❌ اسلام حکومتگر؛ اما، یک روش و منش سیاسی است برای به دست گرفتن قدرت و حکومت کردن بر مردم، به هر روش و طریقی. هدف اسلام حکومتگر، مسلمان کردن اجباری همهی مردمِ تحت حکومتش است.
دایره نفوذ و سلطهی این نوع اسلام، از خورد و خوراک و پوشش افراد گرفته تا خصوصیترین وجوه زندگی آنها را در بر میگیرد. اسلام است که تعیین میکند، افراد چه بخورند و چه نخورند، چه بپوشند و چه نپوشند، کی شاد باشند و کی غمگین، زن و شوهر چه ساعاتی میتوانند با هم همخوابه شوند و چه ساعاتی نباید! تعجب نکنید، همهی اینها را در قالب ثواب و گناه بر پیروان خود حُقنه و تحمیل میکند.
اسلام حکومتگر، مردم را به دو دستهی مومن و کافر تقسیم میکند.
اسلام حکومتگر با وعدهی بهشت در آخرت، زندگی دنیوی پیروانش را جهنم میکند.
پیامبر اسلام، که بنیانگذار اسلام هدایتگر در بیتالله الحرام بود در مدت ۱۳ سال فعالیت و تبلیغ، نتوانست بجز اندکی از مردم را پیرو خود نماید. سران شهر و حتی بزرگان قبیله او همچنان مخالف دینی بودند که او مدعی پیامبریش بود.
پیامبر با هجرت به مدینه، اسلام حکومتگر را بنیان گذاشت. با ترتیب دادن غزوات و جنگهای متعدد، و با به دست آوردن غنایمی از این جنگها، توان مالی حکومتش را افزایش داد. همچنین با بخشیدن بخش بزرگی از غنایم به غنیمت گیرنده، پیروان خود و در نتیجه نیروی نظامی حکومت خود را افزایشی روزافزون داد؛ تا جایی که در آخرین سال حکومتش در مدینه، موفق به فتح مکه و مسلمان کردن اجباری بزرگان مکه شد.
پس از فوت پیامبر، جانشینانش شیوه و روش حکومتگری او را ادامه داده و با لشگرکشی به کشورهای همسایه و مسلمان کردن اجباری مردم، این نوع اسلام را گسترش دادند.
پس از اینکه اسلامگستری خلفای اسلامی با مقاومت کشورهای غیرمسلمان، متوقف شد؛ خلفا و حاکمان اسلامی به فکر تلفیق اسلام هدایتگر با اسلام حکومتگر افتادند و اسلامی را پایه گذاشتند که اسلام هدایتگر را با اجبار و تبلیغ تنها به مردم تحت حکومت خود حُقنه و تحمیل میکند.
نمونهی بارز این نوع حکومت در دنیای امروز، حکومت آل سعود در عربستان است. این حکومت، در کنار تحمیل اسلام به مردم، سعی میکند تا حد امکان، رفاه نسبی و یک زندگی حداقلی را نیز برای مردم خود فراهم کند.
-----
* پ.ن. شایان ذکر است که تا زمان حکومت عثمان قرآن عبارت بود از نوشتههایی بر روی پوست حیوانات یا استخوان کتف شتر که بصورت پراکنده نزد اشخاص مختلف (بقول مسلمانان: کاتبان وحی) نگهداری میشده است. در میان این نوشتهها، بعضاً آیات تکراری و حتی متفاوت با یکدیگر هم وجود داشته است. عثمان هیئتی را برای گردآوری این نوشتهها و تدوین قرآنی یگانه تشکیل میدهد که قران کنونی موجود نزد مسلمانان، حاصل کار این هیئت است. در این قرآن سورهها نه بهترتیب نزول آیات، بلکه بهترتیب بلندی طول سورهها! منظم شده است.
ادامه 👇👇