خوشم میاد اونقدر تاریخ ایران انسانهای بزرگ و دنیاساز داشت که هنوز از حرفها و توصیه های آنها به اسم مثلا امامان خیالی عرب کتاب مینویسن و هنوز تمام نمیشه کتابی مثل نهج البلاقه رو پر کردن از آن توصیه ها ولی وقتی شخصیت مثلا نگارنده او را توصیف کردن ما چیزهای دیگری متوجه شدیم و فهمیدیم تمام این الحاقات از بزرگان خودی بوده و اسم از اعراب بردن صرفا برای بزرگ نشان دادن و رهبر کردن آنان بر سر ایرانیان است نه بیشتر این بدترین نوع ظلم است که میتوانن در حق مردم یک کشور کنن که متاسفانه خودی ها بدترینن از همه