◀️جنگ و سیاستسه نقلقول از «تأملی بر جنگ، کلاوزویتس»
#بابک_مینا
«وقتی نیروهای درگیر در قالب دولتها متجسد میشوند، دارای سرزمین، منابع و متحدان هستند. جنگ در مکان جریان مییابد، زمان میبرد، مانند صاعقه ناگهانی پدیدار نمیشود، بلکه در روند روابط میان دولتها جای میگیرد. پیروزی یا شکست به ندرت جنبهای مطلق و نهایی دارد. طرفهای درگیر یکدیگر را میشناسند و کموبیش میدانند از از چه باید بترسند یا چه انتظاری داشته باشند. بدین سان، از مطلقگراییِ مفهومی به احتمالاتِ جهان واقعی بازمیگردیم و در نتیجه ناگزیر میشویم اهمیتِ واقعیِ سیاست، انگیزههای منازعه و اهدافِ مورد نظر را دوباره به رسمیت بشناسیم.»
«جنگِ ملتهای متمدن از یک وضعیت سیاسی سرچشمه میگیرد و به وسیلهٔ انگیزهای سیاسی برانگیخته میشود. بنابراین، این هدفِ سیاسی است که عالیترین معیار در هدایت جنگ را تشکیل میدهد. تنها در صورتی وضع به گونهای دیگر میبود که جنگ، پس از آغاز، دیگر فقط از قوانین خاص خود پیروی میکرد و از سیاستی که آن را پدید آورده مستقل میشد، همچون انفجاری که صرفاً بر اساس تدارکات پیشین تعیین میشود. این برداشت سنتی، به نوشتهٔ کلاوزویتس به کلی نادرست است، هرچند تا امروز به طور گسترده پذیرفته شده است. جنگ واقعی با رها شدن کامل و کورِ خشونت قابل مقایسه نیست؛ بلکه به قدر کافی آهسته پیش میرود تا همچنان تحت سلطهٔ ارادهٔ یک عقل هدایتکننده باقی بماند.»
«ابزار، یعنی وسیله، بیتردید بر نیت سیاسی تأثیر بازگشتی میگذارد، اما این تأثیر هرگز چیزی جز تغییری در آن نیست: «هدف سیاسی، غایت است؛ جنگ وسیله است؛ و هرگز نمیتوان به وسیله جدا از غایت اندیشید.»
🩷Ellinne