«کمترین تحریری از یک آرزو این است:
آدمی را آب و نانی باید و آنگاه آوازی
کمترین تصویری از یک زندگانی:
آب
نان
آواز
ور فزون‌تر خواهی از آن
گاهگه
پرواز.
آن‌چنان بر ما به نان و آب
این‌جا تنگ‌سالی شد
که کسی در فکرِ آوازی نخواهد بود!
وقتی آوازی نباشد
شوقِ پروازی نخواهد بود!»
#شفیعی_کدکنی
@designmanufacturing