کاربرد «را» در زبان فارسی

این چکیده از خانم ناهید اشرفی، دبیر فارسی دبیرستان‌های سنندج در باب «را» هم ساده است و هم کارگشا:

چکیده:

۱. در تحلیل قلمرو زبانی متون کلاسیک خواسته یا ناخواسته باید کارکرد تاریخی بعضی واژه‌ها و مفاهیم را پیش چشم داشته باشیم.

۲. گاهی در یک بیت یا عبارت «را» می‌تواند دو کاربرد دستوری متفاوت داشته باشد.

۳. تکواژ «را» در کتیبه‌های فرس قدیم در مفهوم «به‌خاطر» و «به سبب» به کار رفته است.

۴. تلفظ و کاربرد کهن «رای» در برخی لهجه‌های زبان کردی با کاربرد و معنای تاریخی این واژه، امروزه فعال است.

۵. تکواژِ «را» طی ادوار با تحول آوایی و معنایی روبه‌رو بوده است.

۶. در فارسی امروز، «را» در بیان سبب و علت تنها در ترکیبات این کلمه با حرف‌های اضافه دیگر باقی مانده است.

۷. مهم‌ترین کاربردهای «را» در متون فارسی علاوه بر نشان مفعول عبارت‌اند از: رای نهادی، رای حرف اضافه، رای مالکیت، رای زائد.

۸. «را» در جایگاه حرف اضافه و نشان متمم در بردارنده معانی مختلف است و گاه تشخیص آن برای مخاطب امروزی پیچیده می‌شود.

۹. به نظر می‌رسد دستورنویسان کارکرد «را»ی مالکیت را با «را» در معنای تخصیص و تملیک یکی دانسته‌اند که این نکته باعث اختلاف‌نظرهایی در تشخیص نقش‌های دستوری می‌شود.

۱۰. «را» در فارسی امروز با نقش دستوری مفعول پیوند خورده است.

۱۱. در کتاب‌های درسی برای مطرح کردن مباحث دستوری، ضرورت دارد که نگاهی فراگیر به چالش‌ها و کاربردهای آن‌ها داشته باشیم.

 - انواع "را "در کتاب فارسی ۳

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

Comments

Be the first to add a comment