دفتر شعر «به تو فکر میکنم...» مجوز گرفت و به زودی منتشر میشود. تهران نبودم، در راه بازگشت خبر رسید که کتاب نامبرده از آستانهٔ اعتراض گذشته است. تازه یادم آمد که چندی پیش در باب همین گیر و گرفت گفته بودم: « اگر خستهام کنید، شعرها را بدون مجوز منتشر میکنم...» و گفتم: « این دیگر سانسور نیست، لجاجت است.» نه یک یا چند کلمه، نه یک صفحه یا چند بخش، که تقریباً نزدیک به کل کتاب را گفته بود:« حذف!» یعنی بررس با تانک رانده بود روی کتاب، آن هم به چند شد آمد! نخست به ناشر محترم (مدیریت انتشارات تهران) گفتم: «ابداً نباید کوتاه آمد، شعرها را در شبکههای مجازی منتشر خواهم کرد.» ناشر پایداری کرد، دعوت به صبر و طی مسیر قانونی...! من هم دو سه کلمه اعتراضیه نوشتم. فقط برای ثبت این «درد»! لااقل بخشی از این «شُک» وارده را دفع کنم! اما امروز خبر رسید که «با دستور و پیگیری آقای دکتر اسماعیلی وزیر محترم، دفتر «به تو فکر میکنم...» بدون کم و کسری... منتشر میشود. در راه بازگشت وقتی به خود آمدم که رسیده بودم. هنوز داشتم «به تو فکر میکنم...» فکر میکردم: در این روزگار عجیب آیا به تو فکر کردن هم مجوز میخواهد...!؟ پایداری در راه آزادی بیان، با هر هزینهای، باید ماند و صدای خود را به گوش همگان رساند.