در میان زندانیان سیاسی_عقیدتی کسانی هستند که کمتر از آنها یاد می شود. تعداد این جور زندانیان کم که نیست، زیاد هم هست: 10، 15، 18، 20، 25 و 29 سالهای زندانی بودنشان است و انگار پایانی بر آن نیست. سال‌ها در تبعید، جابجایی مداوم، بازجویی‌های پی در پی، فشار عصبی، درگیری شدید و غیر شدید با زندانبان‌ها و همبندی‌ها و بازرسی‌های فراوان. و در پس هر کدام از این اتفاقات باید از اول همه چیز را بسازند.

عثمان مصطفی پور یکی از آنهاست :در نخستین ماه بیست و نهمین سالی است که در زندان به سر می‌برد. آن قدر در زندان مانده که حتی گاه مسئولان زندان وقتی اعتراض می‌کند، به او حق می‌دهند و حتی وقتی می‌خواهند بقیه زندانی‌ها را آرام کنند، او را مثال می‌زنند که او از همه شما بیشتر حق اعتراض دارد. عمرفقیه پور، سعید سنگر، محمد نظری و خالد فریدونی دیگر زندانی هایی هستند که بیست سال یا بیشتر در زندان هستند و کمتر کسی یادشان می کند. این نام ها خیلی بیشتر از اینهاست، نمی دانیم دقیقا چندنفرند اما بیش از هزار نفر برآورد می شوند.

این ویدئو و این متن را یکی از همراهان توانا برای ما ارسال کرده است

@Tavaana_TavaanaTech