🇮🇶 وحید حلاجچند نکته از هزاران:
-شهرهای عراق واقعا چهل سال از ایران عقبتر بودند، از لحاظ عمران و آبادانی
-کربلا آبادتر از نجف بود، و نجف دوستداشتنیتر.
-راننده زن ندیدم، فقط در کربلا یک سهچرخه موتوری دیدم که رانندهاش زنی بود چادری.
-بانک هم خیلی کم بود، ایضا کارتخوان در مغازهها.
-معتاد خیابانی و زبالهگرد مطلقا ندیدم. با اینکه گوشه و کنار خیابانها زباله خشک زیاد بود.
-در مغازهها حتی یک فروشنده زن ندیدم
-در کربلا کمابیش گربه بود، اما سگ ولگرد فقط دو تا دیدم.
-در نجف دوچرخه ندیدم، در کربلا بیشتر بود.
-امنیت روانی بالا بود، آزار جنسی و کلامی نبود.
-مردم عراق بیتکلفترند، خیلی راحت بر روی فرشهای پهنشده در اطراف حرم میخوابند. سالها پیش مشهد هم اینطور بود ولی الان نه.
-به نظرم، در مجموع، مردم نجف مهربانتر بودند.
-بینالحرمین و اطرافش، نقش تفرجگاه هم دارد. خانوادگی میآیند با قابلمه غذا، و همانجا غذا میخورند.
-با عماد نشسته بودیم روی فرش جلوی حرم امامحسین، یک خانواده عراقی آمدند و کنارمان نشستند با قابلمه. یک نان و مقداری دلمه هم به ما دادند.
-گاهی خرید با پول ایرانی به صرفهتر است تا خرید با دینار. مغازهها هم اکثرا ریال ایران قبول میکنند.
-فلافل در کربلا خوشمزهتر بود از فلافل در نجف.
-بهرهها (اسماعیلیان مستعلی) زیاد بودند، با وجود اختلاف مذهبی، مطلقا تشنجی فیمابین ندیدم.
-جادهها خراب بود، وضعیت آسفالت ایضا.
-هواپیما که در فرودگاه امام خمینی به زمین نشست، بعد از یک هفته فیلترشکنهایمان را روشن کردیم.
➕@Ellinne