۱۷دانشگاه ایران: تا آخرین حد توان‌مان می‌ایستیم
#زیتون_دانشجو | ۱۳
زیتون: مراسم روز دانشجو علیرغم محدودیت‌های شدید امنیتی در دانشگاه‌های مختلف کشور برگزار شد. همزمان بیانیه شوراها و فعالین صنفی دانشگاه‌های سراسر کشور به مناسبت روز دانشجو، صریح‌ترین بیانیه‌ای بود که با امضای ۱۷ تشکل صنفی از دانشگاه‌های مختلف کشور منتشر شد.
در بخش‌هایی از این بیانیه آمده است:
•ما چگونه میتوانیم خود را پاره ای جدا از رنج جامعه‌مان بیانگاریم و در نظر نیاوریم هر روز بیش از دیروز بدل به کالاهایی ارزان میشویم که باید مقتضیات زیست خود را به قیمت جانمان طلب کنیم: همانگونه که برای تحصیل خود در دانشگاه متقبل هزینه های فراوان و متعدد میشویم، مسکن را به بهای حاصل یک عمر نیز تصور نمیکنیم و خرج بهداشت و درمانمان را به قیمت حقوق چند ماه خود میپردازیم! چنین است که آوازِ نان و کار و آزادی آبان ماه، به تمامی در گلوگاه ما دانشجویان طنین انداز شد و ده‌ها تن از رفیقان و همکلاسی‌هایمان را روانه بازداشتگاه ها نمود.
•امروز بر همگان روشن است که جریان صنفی دانشجویی دهه ۹۰ با وجود تمام زخم هایی که بر تن دارد؛ تمام قد پابرجاست. بازداشت های دسته جمعی فعالان صنفی و صدور احکام قضایی بیشرمانه برای آنان، تهدید های مداوم و تلاش برای احضار آنان به حراست و نهاد های امنیتی، ممانعت های هدفمند نهاد دانشگاه از حق برخورداری دانشجویان از تشکل مستقل، مقابله آن در برابر شکل گیری اتحادیه های سراسری صنفی و سنگ اندازی مقابل افزایش اختیارات شوراها در جهت منافع دانشجویان تنها نمونه هایی چند از فشارهایی است که ساختار حاکم متوجه فعالان مستقل دانشجویی ساخته است . تمامی این موارد در کنار فشارهای امنیتی و سرکوب سخت جریانی که ریشه در خواست های مشترک مردمان در سرنوشت دارد، تنها به سان گذاشتن پاره سنگی در برابر سیلاب است.
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/70473
#زیتون_دانشجو | ۱۳
زیتون: مراسم روز دانشجو علیرغم محدودیت‌های شدید امنیتی در دانشگاه‌های مختلف کشور برگزار شد. همزمان بیانیه شوراها و فعالین صنفی دانشگاه‌های سراسر کشور به مناسبت روز دانشجو، صریح‌ترین بیانیه‌ای بود که با امضای ۱۷ تشکل صنفی از دانشگاه‌های مختلف کشور منتشر شد.
در بخش‌هایی از این بیانیه آمده است:
•ما چگونه میتوانیم خود را پاره ای جدا از رنج جامعه‌مان بیانگاریم و در نظر نیاوریم هر روز بیش از دیروز بدل به کالاهایی ارزان میشویم که باید مقتضیات زیست خود را به قیمت جانمان طلب کنیم: همانگونه که برای تحصیل خود در دانشگاه متقبل هزینه های فراوان و متعدد میشویم، مسکن را به بهای حاصل یک عمر نیز تصور نمیکنیم و خرج بهداشت و درمانمان را به قیمت حقوق چند ماه خود میپردازیم! چنین است که آوازِ نان و کار و آزادی آبان ماه، به تمامی در گلوگاه ما دانشجویان طنین انداز شد و ده‌ها تن از رفیقان و همکلاسی‌هایمان را روانه بازداشتگاه ها نمود.
•امروز بر همگان روشن است که جریان صنفی دانشجویی دهه ۹۰ با وجود تمام زخم هایی که بر تن دارد؛ تمام قد پابرجاست. بازداشت های دسته جمعی فعالان صنفی و صدور احکام قضایی بیشرمانه برای آنان، تهدید های مداوم و تلاش برای احضار آنان به حراست و نهاد های امنیتی، ممانعت های هدفمند نهاد دانشگاه از حق برخورداری دانشجویان از تشکل مستقل، مقابله آن در برابر شکل گیری اتحادیه های سراسری صنفی و سنگ اندازی مقابل افزایش اختیارات شوراها در جهت منافع دانشجویان تنها نمونه هایی چند از فشارهایی است که ساختار حاکم متوجه فعالان مستقل دانشجویی ساخته است . تمامی این موارد در کنار فشارهای امنیتی و سرکوب سخت جریانی که ریشه در خواست های مشترک مردمان در سرنوشت دارد، تنها به سان گذاشتن پاره سنگی در برابر سیلاب است.
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/70473
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment