در تمام جمهوری های دارای حکومت نمایندگی، قدرت در اختیار مردم است. این به معنای آن است که مردم به برخی افراد این قدرت را می بخشند تا آنان را نمایندگی کنند، تا به نام آنان عمل کنند.

زمانی که در رابطه با فقدان قدرت حرف می زنیم، معنایش این است که مردم رضايت شان را از عملکرد نمایندگان شان یا مقام های منتخب قدرت یافته شان، از دست داده اند. آن کسانی که به قدرت دست یافته اند طبعاً احساس قدرتمندی می کنند، حتی هنگامی که مردم از مبنای آن قدرت کناره می گیرند احساس قدرت باقی می ماند. برای حفظ نظام، قدرتمندان شروع به عمل کردن در مقام حاکمان و چینش دوباره‌ی نیروها می کنند. آنان زور را جايگزين رضايت مردم می کنند.

🖌هانا آرنت
📕در باب سیاست و انقلاب

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing