این سنگ به نرگس محمدی نخورد؛ این سنگ به تمام پروژه ی پوست اندازی جمهوری اسلامی اصابت کرد،به رؤیای جمهوری سوم، به بزک کردن همان چهره های قدیمی، به بازگرداندن همان نظام با لباسی تازه،این سنگ به آش تازه دم کشیده ی رپ فارسی با مجوز ایت الله زده شد!
این سنگ نبود،خشم بود که مستقیم پرتاب شد به انجمن بابا اکبر، به فرماندهان اصلاحات، به فائزه ،به خاتمی، موسوی و میر، به کلیت نظام اسلامی،این ضربه، اعلام پایان توهم اصلاح پذیری بود و تکرار صریح شعار: اصلاح طلب، اصولگرا_دیگه تمومه ماجرا. جامعه دیگر فریب نسخه های دکوراتیو آزادی، رپ فارسی و حتی رقص باباکرم شخص خاتمی و خامنه ای و میر حسین و حسن روحانی را نمیخورد،مردم امروز ، رد مطلق جمهوری اسلامی در هر شکل و قالب را فریاد زدند و در برابر این رد قاطع، خواست آینده هم روشن بود: شعارهای جاوید شاه، کینگ رضا پهلوی و رضاشاه، روحت شاد که فقط صدا نبود،جهت گیری یک ملت بود این سنگ در مسیر درست تاریخ قرار گرفت و فریب را نشانه کرد!