منوتو به نسخه‌ای از دست‌نوشته محمد اسماعیلی دسترسی پیدا کرده است که در آن این جوان پادشاهی‌خواه ۲۱ساله، آخرین ساعات زندگی خود را ثبت کرده و وفاداری‌اش به جاویدنامان، خاندان پهلوی و آرمان‌های ملی را ابراز کرده است. محمد در این دست‌نوشته نوشته است که در طول زندگی ۲۱ ساله خود همواره تلاش کرده شرافتمندانه زندگی کند و هرگز در برابر ظلم کوتاه نیامده است. او با اشاره به «گل‌های پرپر شده» که در سال‌های گذشته به نام ظلم کشته شده‌اند، تاکید کرده که جان خود را فدای میهن، جاویدنامان و خاندان پهلوی می‌کند و نوشته است: «من یک جان ناقابل دارم که فدای میهنم و جاویدنامان وطنم و خاندان ایرانساز پهلوی می‌کنم. از هیچ ظالمی ترسی ندارم و نخواهم داشت».
محمد در متن خود به تجربهٔ دستگیری در تاریخ ۱۸ آبان ۱۴۰۳ اشاره کرده و نوشته است که هنگام مراجعه به مزار جاویدنامان، از جمله متین نادرخانی، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده و ماجراهای آن سال را مکتوب و در مکانی مخفی نگه داشته است. او همچنین خود را ادمین صفحهٔ «یاد ابوالفضل» (yade.abolfazl) معرفی کرده و نوشته ابوالفضل آدینه‌زاده را مانند برادر خود دوست داشته و راه او را ادامه می‌دهد.
در بخشی دیگر از دست‌نوشته، محمد با اشاره به روز زادروز ابوالفضل آدینه‌زاده نوشته است که با تماس تهدیدآمیز اطلاعات سپاه مواجه شده و انتظار داشته که نیروهای امنیتی به سراغش بیایند، اما از مرگ نمی‌ترسیده و آمادهٔ هر اتفاقی بوده است. او خطاب به هموطنان و خانواده خود نوشته است: «اگر انقلاب رخ داد و ایران آزاد شد و خون جگرگوشه‌های ایران پایمال نشد، به جای من نیز شادی کنید. من خیلی صبر کردم و هر کاری که از دستم ساخته بود انجام دادم.» محمد از خانواده خواسته هزینهٔ کفن و دفن او با فروش موتورسیکلتش تأمین شود و به جای عزاداری، به آزادی ایران، یاد قربانیان و تلاش برای آرمان‌های جاویدنامان فکر کنند.
در پایان، او با اشاره به جاویدنامان و ابوالفضل آدینه‌زاده نوشته است: «تو را خواهم یافت قهرمان ایران زمین. جاوید ایران، جاوید شاه، جاوید قهرمانان ایران زمین.» او تاکید کرده که باورها، ایران و جاویدنامان برایش مهم‌تر از جانش بوده است.
خانواده و نزدیکان محمد اسماعیلی پس از چند روز بی‌خبری در تاریخ ۲۷ خرداد ۱۴۰۴ هنگام مراجعه به منزل با پیکر بی‌جان او روبه‌رو شدند و مرگش «مشکوک» توصیف شده است. نزدیکان می‌گویند روزهایی از او بی‌خبر بوده‌اند و خواهان روشن شدن چرایی و نحوهٔ مرگ هستند. تاکنون هیچ مرجع رسمی درباره علت مرگ یا نتیجه‌گیری پزشکی‌قانونی اظهارنظر نکرده است.
https://t.me/flith/14347
@flith
محمد در متن خود به تجربهٔ دستگیری در تاریخ ۱۸ آبان ۱۴۰۳ اشاره کرده و نوشته است که هنگام مراجعه به مزار جاویدنامان، از جمله متین نادرخانی، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده و ماجراهای آن سال را مکتوب و در مکانی مخفی نگه داشته است. او همچنین خود را ادمین صفحهٔ «یاد ابوالفضل» (yade.abolfazl) معرفی کرده و نوشته ابوالفضل آدینه‌زاده را مانند برادر خود دوست داشته و راه او را ادامه می‌دهد.
در بخشی دیگر از دست‌نوشته، محمد با اشاره به روز زادروز ابوالفضل آدینه‌زاده نوشته است که با تماس تهدیدآمیز اطلاعات سپاه مواجه شده و انتظار داشته که نیروهای امنیتی به سراغش بیایند، اما از مرگ نمی‌ترسیده و آمادهٔ هر اتفاقی بوده است. او خطاب به هموطنان و خانواده خود نوشته است: «اگر انقلاب رخ داد و ایران آزاد شد و خون جگرگوشه‌های ایران پایمال نشد، به جای من نیز شادی کنید. من خیلی صبر کردم و هر کاری که از دستم ساخته بود انجام دادم.» محمد از خانواده خواسته هزینهٔ کفن و دفن او با فروش موتورسیکلتش تأمین شود و به جای عزاداری، به آزادی ایران، یاد قربانیان و تلاش برای آرمان‌های جاویدنامان فکر کنند.
در پایان، او با اشاره به جاویدنامان و ابوالفضل آدینه‌زاده نوشته است: «تو را خواهم یافت قهرمان ایران زمین. جاوید ایران، جاوید شاه، جاوید قهرمانان ایران زمین.» او تاکید کرده که باورها، ایران و جاویدنامان برایش مهم‌تر از جانش بوده است.
خانواده و نزدیکان محمد اسماعیلی پس از چند روز بی‌خبری در تاریخ ۲۷ خرداد ۱۴۰۴ هنگام مراجعه به منزل با پیکر بی‌جان او روبه‌رو شدند و مرگش «مشکوک» توصیف شده است. نزدیکان می‌گویند روزهایی از او بی‌خبر بوده‌اند و خواهان روشن شدن چرایی و نحوهٔ مرگ هستند. تاکنون هیچ مرجع رسمی درباره علت مرگ یا نتیجه‌گیری پزشکی‌قانونی اظهارنظر نکرده است.
https://t.me/flith/14347
@flith
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment