مذاکره با شیطان
الیوت ابرامز که این روزها اسمش را زیاد می شنویم زمانی در واکنش به فعالیت های جورج بوش پسر در صلح خاورمیانه گفته بود خطاست به جای پیشرفت واقعی روی زمین روی مذاکره تمرکز کنیم!
کتاب رقص با شیطان نوشته مایکل روبین به رابطه امریکا با کشورهایی مانند کره شمالی و لیبی و ایران می پردازد (که کسانی آنها را دولت های یاغی می نامند)، پیشنهادش این است که مذاکره صرف با چنین دولت هایی وقت تلف کردن و لاس زدن دیپلمات ها با یکدیگر است، با یاغی ها مذاکره نمی کنند، آنها را در هم می شکنند. آنها را باید وادار کرد نه قانع! به نظرم این ایده ای پرطرفدار در محافل تصمیم گیری یانکی ها باشد که توضیح خوبی از رفتار ادمینیستریشن ترامپ دست می دهد.
حرف از مذاکره احتمالی ایران و امریکا این روزها در فضای مجازی زیاد می چرخد، اجازه بدهید استمبادی داشته باشم: امکان ندارد! مگر خیلی چیزها عوض شود و اراده سیاسی جدی برای تغییر همه چیز، تاکید می کنم همه چیز، که در کوتاه مدت محتمل نیست. خیلی شایعات را جدی نگیرید، والله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
در آمریکا دشمن فردی تعریف می شود که مانع تامین منافع حداکثری آمریکا باشد
و دشمن خوب دشمن مرده است
مطلب فوق کاملآ درست است چون ج.ا با نظم موجود در جوامع غربی اختلاف اساسی داردو ج.ا بر پایه ای بنیان گذاری شده که بدون بحران نمی تواند زیست نماید
اقداماتی که آمریکا تا به حال انجام داده بیشتر به تحمیل رنج شبیه بوده تا در هم شکستن.
در جنگ غالب ومغلوب هردو بازنده اند دموکراسی از لوله تفنگ بدست نمی آید
امریکا نزدیک به سی هزار بمب اتم دارد( دقیقا نمی دانم) که 10 تا از انها, عراق را تبدیل به پارکینگ می کرد
صدام هم دیگه طرفدار بین المللی نداشت که به امریکا انتقاد بکنه
حقوق بشر هم در برابر امریکا کشک بحساب میاید.... نمونه هم زیاد دارد
حتی ایران هم با نابودی عراق مشکل باطنی نداشت و از خدایش هم بود