خورشید در زنجیر

بال فرشتگان سحر را شکسته‌اند
خورشید را گرفته به زنجیر بسته‌اند
اما تو هیچ‌گاه نپرسیده‌ای که:
مرد!

خورشید را چگونه به زنجیر می‌کشند؟

گاهی چنان درین شب تب‌کردۀ عبوس
پای زمان به قیر فرومی‌رود که مرد
اندیشه می‌کند:

شب را گذار نیست!
اما به چشم‌های تو ای چشمۀ امید
شب پایدار نیست!
@designmanufacturing

Comments

Be the first to add a comment