ارج، تکرار اشتباهات گذشته برای احیا (2/2)
چگونگی احیا: در سال97 ، شایعاتی در خصوص مالکان جدید آن در فضای مجازی مطرح و بلافاصله توسط مقامات مسئول تکذیب میشد. در این فاصله، ظاهرا افراد و موسساتی، متقاضی خرید ارج بودهاند که صلاحیت حرفهای آنها مورد تایید قرار نگرفته است، تا اینکه در نهایت یک هلدینگ تجاری، برنده مزایده خرید شده و با گذر از مراحل مختلف و تایید وزارت صنعت و پرداخت نقدی، قادر به کنترل کارخانه ارج میشود. اما بعداز سه سال خبری از فعالیت این کارخانه نبود تا این که در اردیبهشت 1400 خبر هایی مبنی بر راه اندازی خط تولید این کارخانه با حمایت و پیگیری های قوه قضایه به گوش رسید. در این شرایط نابسامان اقتصاد کلان کشور و مشکلاتی در صادرات محصول و واردات کالاهای واسطه ای و هزینه گزاف واسطه های بین المللی که وجود در کنار عدم دسترسی به بازار های جهانی و جهت دهی دستوری نهاد های مختلف قرار دارد کار را برای احیاء دشوار کرده است؛ به نظر میرسد مسئولانی که تصمیم به احیائ این کارخانه گرفته اند، هنوز درک درستی از نحوه احیا، رشد و پیشرفت اقتصادی صنایع به دست نیاورده اند.
به نظر میرسد نحوه مدیریت و جهت دهی و دستورهای نهاد های دولتی در سال های گذشته که در کنار وضعیت بد اقتصاد کشور که این کارخانه را به تعطیلی کشاند دوباره در حال تکرار است.
تنها راه نجات این کارخانه قدیمی که بخشی از زندگی مردم، خاطرات افراد و خانوادهها است و جزیی از میراث صنعتی و فرهنگی این جامعه شناخته میشود این است که بدون دخالتها و جهت دهی های دستوری به بخش خصوصی توانمند سپرده شود؛ همین امر شاید لازمه ی سرعت بخشیدن به روند احیای آن شود اما نمیتواند کافی باشد. کامل کننده شرط لازمی که در سطر بالا ذکر شد نحوه سیاست گذاری است که توسط دولت برای بهبود شرایط رقابت صورت میگیرد است؛ مانند، کاهش یا محدود کردن قوانینی که مانع ایجاد یک رقابت سالم میشود. این کار سبب پیشرفت و تعالی بنگاه ها و صنایع میشود؛ رکنی که سال هاست نه تنها صنایع و بنگاه های ما از آن لطمه میخورد بلکه، مردم و بالطبع اقتصاد ما در سطح کلان از آن ها متضرر میشود.
✅ @karkhone