۱۳ مهر، درگذشت هنرمند معترض مردمی و ممنوعالکار شیخ و شاه!
فریدون فروغی متولد ۱۳۲۹ در سلسبیل تهران، نوازنده (گیتار، پیانو، تار) و خواننده موسیقی پاپ ایرانی بود.
او در ۱۶سالگی، کار موسیقی را با جدیت آغاز کرد و با دو ترانهی آدمک و پروانه من، به شهرت رسید.
ترانه «نیاز» او با شعر شهیار قنبری و موسیقی منفردزاده، هر سه را روانه ساواک و بازجویی کرد.
در سال ۱۳۵۴، به خاطر اجرای ترانه «سال قحطی» از طرف حکومت شاه به مدت ۲سال ممنوعالکار شد.
بعد از انقلاب، ترانه یار دبستانی را برای فیلم از فریاد تا ترور اجرا کرد اما به دستور ج. اسلامی صدایش حذف شد.
ج. اسلامی علاوه بر ممنوع کردن وی، دو بار در دهه ۶۰ او را به زندان انداخت.
وی با صدای سحرانگیز و پرطرفدارش، تا پایان عمر منزوی بود و اجازه فعالیت هنری نداشت.
او سرانجام در ۱۳ مهر ۱۳۸۰، در منزلش در تهرانپارس درگذشت. فرهاد درباره او گفت: «فریدون، ویکتور خارای ایران بود»!
عکسهایی از حمله افراد ناشناس با پتک به سنگ قبرش منتشر شد اما حالا تعمیر شده است.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing