چگونه می‌توانیم آن را سرزمین مادری بنامیم که گورستان ماست؟
آنجا که جز از همه جا بی خبران را خنده بر لب نمی‌توان دید؛
آنجا که آه و ناله ها و فریاد های آسمان شکاف را گوش شنوایی نیست؛ آنجا که اندوه جانکاه چیزی است همه جا یاب.
و چون ناقوس عزا به نوا در آید کمتر می‌پرسند از برای کی است ؛
و عمر نیک مردان کوتاه تر از عمر گُلی است که به کلاه می‌زنند؛ و می‌میرند پیش از آنکه بیماری گریبان گیرشان شود.
مصیبت ها چنان دم به دم می‌رسند که از مصیبت ساعتی پیش دم نمی‌توان زد...

📓مکبث
🖌 ویلیام شکسپیر
🔃 داریوش عاشوری

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing