ما یک مسئله داریم به اسم
فساد مدیریتی؛ مثلا یک کسانی در شهرداری یا هر اداره ای رشوه می گیرند؛ اختلاس می کنند. باند انواع جرائم مالی می سازند. این قابل رسیدگی قضایی ست. عنوان مجرمانه دارد.
اما یک جایی هم هست که
مفسده مدیریتی داریم. مثلا نماینده ای یا هر کس دیگری به خاطر قدرت طلبی در انتصابات اعمال نفوذ می کند و بستگان خود را به مقام و مسئولیت می رساند و این بستگان فساد می کنند. شاید آن نماینده نقش دستوری در فساد این بستگان ندارد؛ یا شاید وجود دارد ولی قابل احراز قضایی و جرم انگاری در محکمه نیست. اما این حداقل وجود دارد که در محکمه وجدان مردم، آن نماینده را مسئول فساد رخ داده بدانیم. این مفسده مدیریتی ست.
مفسده مدیریتی شاید قابل رسیدگی و محکومیت قضایی نباشد. اما نخبگان با شرف جامعه و قلم به دستانی که دلسوز مملکتند باید اربابان مفسده را در نزد افکار عمومی فاش کنند تا مردم تکلیف خود را با کسانی که منابع و فرصت های آنان را فدای فامیل بازی می کنند بدانند.
کسی که بستگان خود را بر مردم حاکم کند، نمی تواند پس از علنی شدن فساد آنان با چند جمله شعاری خود را شسته و بری کند.
مسئولیم. مسئول....
@zahrdarooصفحه زهردارو در ایتا را دنبال کنید:
https://eitaa.com/zahrdaroo