هرچه تیشه بزنیم
بشکافیم دل معدن را
یا شب و روز ببافیم
بسازیم
زمین شخم زنیم
باز این سفره ی ما
از نان خالی ست
زحمت ما هیچ است
برتن خسته ی ما زنجیر است
نیست راهی که بکاهد
از این بار عظیم
که بر شانه ی ماست
هیچ راهی نمانده ست دگر
جز نبردی که در آن متحد برخیزیم
تا که ویرانه کنیم نظم ویرانگر را
و بسازیم جهان را از نو !
«نسیم یزدانی»
#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing