✳️ غلو در قافیه

صلاح کار کجا و من خراب کجا؟!
ببین تفاوت ره کز کجاست تا به کجا؟!
حافظ / غزلیات

گر شریف‌اند و گر وضیعْ همه
کرم او شود شفیعِ همه
سنایی / حدیقه

دبیر خردمند بنوشت خوب
پدید آورید اندرون زشت و خوب
فردوسی / شاهنامه

نظر کرد پوشیده در کارِ مرد
خلل دید در راه هشیارْمرد
سعدی / بوستان

به تازی همی‌بود تا گاهِ نصر
بدان‌گه که شد در جهانْ شاهْ نصر
فردوسی / شاهنامه

این عیب را عیب غیرملقبه شمرده‌اند و ظاهراً شاعران به عنوان شیرین‌کاری از این مورد، آگاهانه استفاده می‌کرده‌اند.

آشنایی با عروض و قافیه، سیروس شمیسا، نشر میترا، ۱۳۸۶، چاپ دوم از ویرایش چهارم، ص ۵۰ و ۱۲۴.

این کار شبیه کار خوانندگان شعر است هنگامی که در تقطیع یک صامت تنها، آن را با کسره یا ضمه می‌خوانند. مخصوصاً نوحه‌خوانان. یا مثلاً در تقطیع «ز دانش دل پیر برنا بود» که ناچار پیرُ در نظر می‌گیرند.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

Comments

Be the first to add a comment