🗯 خیلی از ماها، توی تلگرام و توییتر و اینستاگرام و ... شاهد بحث‌های زیادی بودیم. بعضی از این بحث‌ها رو خودمون هم توش نقش داشتیم و حرف می‌زدیم، خیلی‌ها رو هم فقط شاهد بودیم که دیگران حرف می‌زدن. احتمالاً این رو هم دیدیم که خیلی از این بحث‌ها بیهوده‌ست؛ راه به جایی نمی‌برن؛ نتیجه‌‌ای از توش درنمیاد؛ چیزی به طرفین اضافه نمیشه. فقط می‌بینیم که یه عده‌ای همین‌طوری دارن نظر میدن، بحث جلو نمیره، کسی قانع نمیشه. فکر می‌کنم یکی از علل اصلی این اتفاق، اینه که افراد حرف‌های همدیگه رو با دقت نمی‌خونن. افراد صرفاً دنبال اینن که حرف خودشون رو به کرسی بنشونن.

🗯 مثلاً در نظر بگیرین نفر اول میگه "الف، ب است". نفر دوم در اعتراض و مخالفت با نفر اول میگه "کی گفته الف، ج نیست؟ الف، می‌تونه ج باشه". یعنی ادعای نفر اول اینه که "الف، ب است"، ادعای نفر دوم اینه که "الف، ج است" و این دو گزاره تضادی هم با هم ندارن؛ اما بیخود و بی‌جهت بحث به وجود میاد. نفر اول هم در مخالفت با نفر دوم میگه "کی گفته الف، لزوماً ج است؟ الف، میتونه ج نباشه". در حالی که نفر دوم ادعای «لزوم» نکرده بود، اما نفر اول حرف اونو طور دیگه متوجه میشه. و همین‌طور این بحثِ غلط و اشتباه ادامه پیدا می‌کنه. شبیه یه گردابه، این بحث این دو نفر رو توی خودش میگیره و این افراد گیر می‌کنن توش.

🗯 برای پرهیز از این مشکل، میشه کارهایی کرد. مثلاً دو طرف برداشت خودشون رو از حرف طرف مقابل اعلام کنن تا طرف مقابل بتونه فهم طرف روبه‌رو از حرف خودش رو بسنجه و متوجه بشه که اصلاً این بحث داره درست پیش میره یا نه. بدفهمی یکی از اتفاقاتیه که من به کرّات توی بحث‌های مجازی می‌بینم. به نظرم به چنین بحث‌هایی نباید ادامه داد و این‌ها اتلاف وقت و عمره. اما مشکل جدی‌‌تری توی بحث وجود داره که راه‌حل ساده‌ای نداره. مشکل اصلی توی بحث «منیت»ه. ما نمی‌پذیریم حرف طرف مقابل رو. هیچ‌جوره نمی‌پذیریم. کسر شأن می‌دونیم که به اشتباه خودمون اذعان کنیم.

🗯 مثلاً از خودمون بپرسیم آخرین باری که توی جمع، حداقل درستیِ بخشی از حرف طرف مقابل و اشتباه بخشی از حرف خودمون رو پذیرفتیم، کی بوده؟ خیلی کار دشواریه. و به نظرم یکی از اصلی‌ترین شهوات ما انسان‌ها همینه. خیلی از ما شهوت اینو داریم که توانایی خودمون رو نشون بدیم، سواد خودمون رو نشون بدیم، طرف مقابل رو توی رینگ بحث ببریم یه گوشه و هی مشت بزنیم. لذت‌بخش نیست؟ اینکه دیگران در مورد ما بگن "اوه، فلانی چه باسواده. اصلاً کم نمیاره. جواب همه رو میده". یکی از بزرگ‌ترین موانع بحث درست، وجود چنین فکر و حسی در آدمیزاده. به نظرم آدم نباید وارد چنین جمع‌هایی بشه و اگر هم شد، شاید سکوت بهترین چاره باشه.
اما پیشنهاد اصلی من همونه که باید فاصله گرفت از این جمع‌ها؛ «رذیلت، مسری است».

✅ نقد و نظر: @Ali_soltanzadeh

@philosophycafe