با بخشی از صحبتهای این هموطن موافق ام: اینکه عدهای اصلاحطلبان و همچنین لابیگران جمهوری اسلامی از این دست حرفها میزنند. به جای سرنگونی جمهوری اسلامی میگویند بروید کار فرهنگی بکنید
KY YK
اما کسانی هم هستند که برانداز هستند و مشکلات فرهنگی را از مشکلات بزرگ جامعه ایران میدانند
ماشاالله آجودانی معتقد است که ما حتی اگر کار سیاسی میکنیم باید رویکردمان فرهنگی باشد. ایشان مثال میزنند که ما این همه حزب سیاسی داشتهایم اما یک کتاب ننوشتیم که بگوییم حزب چیست، فرق حزب سیاسی با جبهه سیاسی چیست. کارکرد حزب چیست، آیا دموکراسی بدون احزاب امکانپذیر است؟
KY YK
شاهزاده رضا پهلوی سه چهار سال پیش در برنامه میدان در تلویزیون ایران اینترنشنال گفتند:
مشکل ما قبل از اینکه سیاسی باشد فرهنگی است، بزرگترین خیانتی که یک نفر در حق کشور میکند بیتفاوتی است. بیایید بیتفاوت نباشیم
KY YK
وقتی میگوییم مشکلات فرهنگی داریم منظور شاخه خاصی از فرهنگ مردم است که میتوانیم اسمش را بگذاریم «فرهنگ سیاسی» یا «فرهنگ دموکراسی». این دست مشکلات فرهنگی با مشکلات سیاسی گره خورده است
چند نمونه از مشکلات فرهنگی در ایران خودمان که در استمرار استبداد نقش موثر داشتهاند: فرهنگ دورویی [مگر کماند خانوادههایی که به بچههایشان هشدار میدهند که این حرفهایی که در منزل میزنیم را بیرون نزنیها]
فرهنگ ریاکاری [مگر کماند پدر مادرهایی که ماه رمضان سحری بیدار میشوند برق خانه را روشن میکنند و میخوابند تا همسایه خیال کند که روزه میگیرند]
فرهنگ انتظار. خودشان کاری نمیکنند و منتظر هستند که یک منجی از امام زمان گرفته، تا شاهزاده رضا پهلوی، تا ترامپ آنها را نجات دهد. کار به جایی رسیده که برخی چشم امید به کرونا دارند
فرهنگ بیتفاوتی نسبت به مشکلات دیگران و فقط گلیم خود را از آب بیرون کشیدن. فرهنگ تکروی و پرهیز از کار جمعی. فرهنگ چاپلوسی؛ همرنگ جماعت شدن
فرهنگ دینخویی که آرامش دوستدار از آن سخن میگوید [سعی داریم همه چیز را به دین پیوند بزنیم، طب اسلامی، علوم اسلامی، فیلسوفان اسلامی، مارکسیستهای اسلامی، روشنفکران دینی]. اینها همه مشکلات فرهنگی هستند و در زمان پهلویها، قاجارها، و قبل از آن هم وجود داشتند. در جمهوری اسلامی خیلی بیشتر شدهاند و اساساً جمهوری اسلامی خود مروج این فرهنگ است
Mahin B
😌
Mahin B
اینقدر
تا پپ
Mahin B
تا ایران دست اخوند که نمیشن فرهنگسازی کرد لقلقه زبان همه شده مگر نشنیدید خامنه گفت معلمان عزیز در مدارس فرهنگ اسلامی فراموش نشه عزیزان خوابید یا بیدار اخوند اینه 👳♀️🦀🦀🦀🦀🦀🦀🦀🦀🦀🦀
ماشاالله آجودانی معتقد است که ما حتی اگر کار سیاسی میکنیم باید رویکردمان فرهنگی باشد. ایشان مثال میزنند که ما این همه حزب سیاسی داشتهایم اما یک کتاب ننوشتیم که بگوییم حزب چیست، فرق حزب سیاسی با جبهه سیاسی چیست. کارکرد حزب چیست، آیا دموکراسی بدون احزاب امکانپذیر است؟
مشکل ما قبل از اینکه سیاسی باشد فرهنگی است، بزرگترین خیانتی که یک نفر در حق کشور میکند بیتفاوتی است. بیایید بیتفاوت نباشیم
چند نمونه از مشکلات فرهنگی در ایران خودمان که در استمرار استبداد نقش موثر داشتهاند: فرهنگ دورویی [مگر کماند خانوادههایی که به بچههایشان هشدار میدهند که این حرفهایی که در منزل میزنیم را بیرون نزنیها]
فرهنگ ریاکاری [مگر کماند پدر مادرهایی که ماه رمضان سحری بیدار میشوند برق خانه را روشن میکنند و میخوابند تا همسایه خیال کند که روزه میگیرند]
فرهنگ انتظار. خودشان کاری نمیکنند و منتظر هستند که یک منجی از امام زمان گرفته، تا شاهزاده رضا پهلوی، تا ترامپ آنها را نجات دهد. کار به جایی رسیده که برخی چشم امید به کرونا دارند
فرهنگ بیتفاوتی نسبت به مشکلات دیگران و فقط گلیم خود را از آب بیرون کشیدن. فرهنگ تکروی و پرهیز از کار جمعی. فرهنگ چاپلوسی؛ همرنگ جماعت شدن
فرهنگ دینخویی که آرامش دوستدار از آن سخن میگوید [سعی داریم همه چیز را به دین پیوند بزنیم، طب اسلامی، علوم اسلامی، فیلسوفان اسلامی، مارکسیستهای اسلامی، روشنفکران دینی]. اینها همه مشکلات فرهنگی هستند و در زمان پهلویها، قاجارها، و قبل از آن هم وجود داشتند. در جمهوری اسلامی خیلی بیشتر شدهاند و اساساً جمهوری اسلامی خود مروج این فرهنگ است
تا پپ
عزیزان خوابید یا بیدار
اخوند اینه 👳♀️🦀🦀🦀🦀🦀🦀🦀🦀🦀🦀