همرنگی با جماعت در انسان از نظر روانشناسان اجتماعی دو کارکرد دارد: کارکرد نخست دارای جنبه اطلاعاتی است و با تمایل برای استفاده از دانستهها و ارزیابی سایرین ارتباط دارد . بیشتر آنچه ما #فرهنگ میخوانیم در واقع اندوختهای محلی از خرد جمعی است: روشهای ساختن مصنوعات، انتخاب غذا، تقسیم عایدات وغیره. برخی از انسانشناسان مانند هریس بر آن باورند که حتی رویههایی که مانند بختآزمایی تصادفی به نظر میرسد ممکن است در واقع راهکارهایی برای چالشهای بومشناختی باشد. هریس خاطر نشان میکند که گاوها باید هم در هند #مقدس باشند، آنها تامینکننده غذا( شیر و کره) سوخت( مدفوع) و توان لازم برای انجام کار هستند بنابراین غلبهی سنتهای حامی آنان بر وسوسههای ذبحشان چندان هم دور از انتظار نیست. برخی تفاوتهای #فرهنگی دیگر هم ممکن است کارکرد #تولید_مثلی داشته باشند:
در برخی از جوامع مردها با خانواده پدری خود زندگی میکنند و همسر و فرزندان را تحت تکفل دارند؛ در برخی دیگر مردها با خانواده مادری خود زندگی میکنند و خواهر و خواهرزاده خود را تحت تکفل دارند، مناسبات نوع دوم در جوامعی یافت میشود که مردان زمان طولانی را بدور از خانه و همسر به سر میبرند و بدلیل شیوع خیانت نمیتواند اطمینان داشته باشد که فرزند همسرش فرزند او نیز هست.
دومین #انگیزه برای #همرنگجماعت شدن دارای جنبه #هنجاری است، یعنی تمایل به دنباله روی از هنجارهای یک اجتماع، حال این اجتماع هرچه که میخواهد باشد. اما این یکی نیز، آنقدرها که بنظر میرسد بلاهتبار و گلهای نیست. بسیاری از هنجارهای فرهنگی ، با وجود فرم قراردادیشان، بدون حکمت نیست. دلیل موجهی برای اینکه مردم از سمت راست خیابان برانند وجود ندارد، اما دلیل موجهی برای اینکه همه مردم در طرف #یکسان برانند وجود دارد. بنابراین انتخاب #قراردادی اینکه در کدام طرف برانیم و رعایت آن از سوی همه کاملا موجه است.
📘#لوح_سپید
✍️استیون پینکر
#فصل۴ ( ص ۷۳)
@SciBookReaderگروه کتابخوانی علمی
👇https://t.me/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ