گروه۲۰؛ کریدوری که از انرژیهای تجدیدپذیر نمیگذرد!
✍ #علی_آهنگر
گروه۲۰ تشکیل یافته از کشورهای صنعتی و در حال توسعه افزون بر اتحادیه اروپا و آفریقاست که ۲۶ سال پیش با ابتکار آلمان تاسیس شد.
این گروه حدود حدود 80 درصد از تولید ناخالص جهانی، 75 درصد از تجارت بینالمللی، دو سوم جمعیت جهان و 60 درصد از مساحت کره زمین را در اختیار دارد.
هجدهمین نشست سران گروه۲۰ در روزهای شنبه و یکشنبه ۱۸ و ۱۹ شهریور در هند که اکنون نام کشور را به <بهارات> تغییر داده است، برگزار شد.
در این نشست سران دو کشور چین و روسیه که از اعضای آن هستند، حضور نداشتند. حضور نیافتن پوتین که کشورش در حال جنگ است، شاید قابل فهم باشد؛ ولی حاضر نشدن شی جین پینگ در این اجلاس هالهای از سوالها و ابهامها را پدید آورد.
در این نشست اتفاق مهم و بزرگی که رخ داد رونمایی بایدن، رییس جمهور آمریکا از کریدور اقتصادی هند-خاورمیانه-اروپا بود. راهرویی اقتصادی که بندرهای هندوستان یا بهارات را به خاورمیانه، خلیج فارس و اروپا متصل میکند.
در این راهرو اقتصادی، خطوط کشتیرانی، ریل و راهآهن، کابلهای دادههای پرسرعت، لولهها و خطوط انتقال انرژیهای سبز و هیدروژن به کار گرفته میشوند.
بایدن پروژه را یک معامله بزرگ خواند و گفت: این پروژه یک کریدور اقتصادی بین هند، خاورمیانه و اتحادیه اروپا ایجاد خواهد کرد.
او افزود: ما در راه آهن و خطوط کشتیرانی از هند به اروپا سرمایه گذاری خواهیم کرد.
رئیس جمهور آمریکا خبر داد: این پروژه تجارت و صادرات، انتقال انرژی پاک و ارائه خدمات اینترنتی سریع و پایدار به کشورهای خاورمیانه را آسان می کند.
محمد بن سلمان، ولیعهد سعودی نیز که کشورش به نوعی محوریت این راهرو اقتصادی را بر عهده دارد، گفت عربستان با سرمایه گذاری 20 میلیارد دلاری در این پروژه شرکت خواهد کرد و از رهبران خواست تا برنامهریزی و اجرای پروژه را فورا آغاز کنند.
اما سوالی اساسی که در اینجا مطرح است این است که این کریدور، پروژهای اقتصادی بین شرق آسیا، خاورمیانه و اروپا است، پس چرا بایدن از آن رونمایی کرد و چرا آمریکا میخواهد در آن سرمایهگذاری کند و مشوق سرمایهگذاری کشورها در این پروژه باشد؟
پاسخ را وبگاه اکسیوس ساعتهایی پس از امضای این توافق داد. چنانکه در این وبگاه خبری-تحلیلی آمده است: پروژه کریدور اقتصادی هند به اروپا، ابتکار کلیدی کاخ سفید در سطح بینالمللی برای مقابله با نفوذ فزاینده پکن و جایگزینی برای طرح کمربند و جاده یا همان جاده ابریشم چین است.
اگر این بیان اکسیوس درست باشد، اکنون میتوان پی به علت حضور نیافتن شی جین پینگ، رییس جمهور چین در این نشست برد..
اما امضای توافق ایجاد راهرو اقتصادی هند-خاورمیانه-اروپا، از چنان سر و صدایی برخوردار بود که بیانیه روز اول این نشست در خصوص انرژیهای تجدیدپذیر را تا حد زیادی از نگاهها دور ساخت.
آنچه در این بیانیه مهم در خصوص انرژی آمده است دارای نکات بسیار درخور توجهی است.
در نشستهای روز اول اجلاس سران که در دهلی نو برگزار شد، گروه 20 موفق به موافقت با کاهش سطح استفاده از نفتخام که یکی از عوامل اصلی انتشار کربن است و باعث تغییرات آب و هوایی می شود، نشد و این بسیار قابل ملاحظه است.
یکی از موارد بحث برانگیز، پیشنهاد کشورهای اروپایی برای سه برابر کردن ظرفیت انرژیهای تجدیدپذیر تا سال 2030 و کاهش 60 درصدی انتشار گازهای گلخانهای تا سال 2035 بود.
بر اساس اظهارات منابعی که به رویترز گزارش دادند، این پیشنهاد با مخالفت روسیه، چین، عربستان سعودی و هند روبهرو شد.
این در حالی است که کشورهای عضو گروه۲۰ در مجموع بیش از 80 درصد از کربن و انتشار گازهای گلخانهای جهانی را نمایندگی می کنند و تلاش انباشته این گروه برای کربنزدایی در مبارزه جهانی علیه تغییرات آب و هوایی حیاتی است.
نکته تعجببرانگیزتر موضع این گروه در مورد کاهش مصرف زغالسنگ است. گروه 20 خواستار آن شد که هنگام کاهش تدریجی استفاده از زغال سنگ در تولید برق بدون فناوریهای جذب و ذخیره کربن، «شرایط ملی» در نظر گرفته شود. در نظر گرفتن شرایط ملی برای کاهش مصرف زغال سنگ روشن است که هر گونه عزم بینالمللی را از میان میبرد.
و باز هم یک نکته اعجاببرانگیز نحوه برخورد این گروه در مورد رسیدن به کربن صفر تا پیش از سال ۲۰۵۰ است. بیانیه گروه تعهد به دستیابی به سطوح بیطرفی کربن قبل از سال 2050 را رد کرده است، چیزی که کشورهای گروه۷ و اروپا برای دستیابی به آن تلاش میکنند.
خلاصه آنکه نشست گروه۲۰ بویژه در روز اول آن، به هیچ وجه روز خوبی برای اروپا و خصوصا خانم اورسولا فوندرلاین، رییس پرتلاش و پر جنب و جوش کمیسیون اروپا نبود.
نکته پایانی اینکه رسانههای عرب زبان دستنیافتن گروه۲۰ به توافقی برای کاهش مصرف نفتخام را یک پیروزی برای عربستان قلمداد کردند.
@Ellinne