🖤صدایت پرنیان یاس‌ها در خلوت مهتاب ایوان بود در شب های بغض آلود تنهایی به بام خاطرم، لالایی آرام باران بود صدایت، عطر شب بوها بود نجوای پرستوها بود به روی دامن صحرا صدای ریزش اکلیل خورشید بهاران بود صدایت نرم همچون رویش آرام گل های بیابان بود صدایت گرم چون شب های وهم انگیز تابستان کویر بود
