بچه که بودیم مادرم همیشه به ما میگفت : حواستون باشه هر مشکلی که توی خونه پیش اومد یه وقت جایی نگین #دشمن‌شاد بشیم ... حتی درست یادم هست یکبار که پس از مدت‌ها کفشی نو را برای خودش خریده بود بلافاصله به ما گفت : توی کوچه راجع به خریدهامون به هیچکس چیزی نگین آخه دشمن چشِ ِ دیدن ما رو نداره چه برسه به این که بفهمن خرید هم کردیم

یا هر موقع هم مادر با مرحوم پدر دعوا میکردند به پدرم میگفت : حالا هی صداتو بلندتر کن تا دشمنا بشنون و بهمون بخندن ... مادر خیال میکرد دشمن با شنیدن جرو بحث آنها دلش خنک میشود و البته من تا مدت‌ها منظورش را از دشمن و یا دشمن فرضی نمی‌دانستم فقط اینقدر درک میکردم که دشمن حتما آدم بدی‌ست برای همین وقتی که مرحوم پدرم با قرض و قوله فراوان در بازار مغازه‌ای خرید تا مدتها جرات نمیکردم جلوی همکلاسی‌ها و دوستانم پُز بدهم که مثلاً ما مغازه داریم چون از کجا معلوم که پدر آنها دشمن ما نبودند !!!!

خلاصه از بس که مادرم کلمۀ دشمن را تکرار کرد و ما در خواب و بیداری فکر میکردیم که دشمن در کمین ماست چنان در گوش و هوش و ذهنمان دشمنان جا خوش کردند که به هیچ وجه قصد خارج شدن ندارد البته با این تفاوت که در حال حاضر به جای مادر مقامات و مسئولان در تلویزیون خواستۀ او را انجام میدهند و همیشۀ خدا دم از دشمن میزنند

به عنوان مثال همین که تلویزیون را روشن میکنید شاید خبر خوشحال کننده‌ای بشنوید یا فیلم و سریال آموزنده‌ای ببینید بلافاصله گویندۀ محترم می‌فرماید : دشمن نرخ مرغ را بالا برده است ... سریه کانال را می چرخانی می‌بینی آن یکی می گوید : دشمن باعث بالا رفتن نرخ دلار و پایین آمدن ارزش ریال شده است ... شبکه آن یکی : دلیل اصلی گرانی لبنیات و بستنی میهن توطئه دشمن است و حتی یکی از شبکه‌ها عقیده داشت دشمن با خودش خشکسالی و فقر را آورده ( به حق چیزهای ندیده و نشنیده ) ... انگار هیچکس مسئول بدبختی های ما نیست جز دشمن و اگر مسیرمان واقعا درست است چرا در مقابل این همه دشمن تعدادی دوست هم نداریم ؟!! بگذریم ولی می‌ترسم شب اول قبر هم به جای فرشتۀ سوال کننده دشمن بیاید سراغمان !!!

@Library_Telegram

2 comments

ساراسل
من از شب ها ی تاریک بدون ماه می ترسم
نه از شیر و پلنگ، از این همه روباه می ترسم

مرا از جنگ رو در روی در میدان گریزی نیست
ولی از دوستان آب زیر کاه می ترسم

من از صد دشمن دانای لا مذهب نمی ترسم
ولی از زاهد بی عقل ناآگاه می ترسم

پی گم گشته ام در چاه نادانی نمی گردم
اصولأ من نمی دانم چرا از چاه می ترسم

اگرچه راه دشوار است و مقصد ناپدید، اما
نه از سختی ره، از سستی همراه می ترسم

من از تهدیدهای ضمنی ظالم نمی ترسم
من از نفرین یک مظلوم، از آه می ترسم

من از عمامه و تسبیح و تاج و مسند شاهی
اگر افتد به دست آدم خود خواه می ترسم

مرا از داریوش و کوروش و این جمله باکی نیست
من از قداره بندان مرید شاه می ترسم

نمی ترسم ز درگاه خدای مهربان، اما
ز برخی از طرفداران این درگاه می ترسم

چو " کیوان " بر مدار خویش می گردم ولى گاهی
از این سنگ شهاب و حاجی گمراه می ترسم

" سیمین بهبهانی "


@royayerastin
ساراسل
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺
🌺🌺🌺🌺🌺

" رویای نیلوفری "
" کانال متفاوت شعری "

هیچوقت
 قرص هایی که
 حال آدمُ خوب می کنند،
جای "خوب هایی"
که دل آدمُ
 قرص میکنندُ
نميگيرند....   "سيمين بهبهانى"

روزی "دو" شعر قشنگ، 
 کم و بامحتوا،  
 ن زیاد و بی محتوا😉

🌺🌺🌺🌺🌺
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺