چند تا نکته رو برای مقابله با گزارش های فصیحی در نظر بگیریم:
اول-نیویورک تایمز اصلا اهمیتی نمیده که تجربه زیسته ما با روایت های پروگرسیو های آمریکایی نمیخونه. این نوع روایت رو مخاطبان این رسانه ها می‌پسندن و براشون پولسازه و قرار نیست سیاست کلی عوض شه. ولی چه بکنیم وچه نکنیم:
دوم- باید از عبارات غیر قابل اثبات حقوقی مثل عامل جمهوری اسلامی پرهیز کرد. اقبات درستی یا نادرستی اینها در توان ما نیست و نیویورک تایمز با خنده از کنار این اتهامات رد میشه.
سوم- وقتی از گزارش های خلاف واقع حرف میزنیم، از کلی گویی پرهیز کنیم. فصیحی گزارش های زیادی داره که بخشیش دروغ نیست، ولی به نفع مخالفان ج.ا. هم نیست و فقط روایت هایی در راستای سیاست های کلی نیویورک تایمز هست. اتفاقا تاکید باید روی گزارش های خلاف واقعش باشه که بیشترین ضربه رو به مخالفان ج.ا. زده و دروغ بودنش قابل اثباته. مثل گزارش سراسر دروغش از تشییع جنازه سلیمانی و دیس‌اینفوریشنی که درباره تهدید روحانی به استعفا بعد از خبر دار شدن از موشک زدن به هواپیمای اوکراینی نوشت (anathomy of a lie). اینا رو باید مستند کرد و با مدارک خلاف واقع بودنشون منتشر کرد.
چهارم- باید تهدید ها و فحاشی های جنسی رو محکوم کرد و در ضمن گفت که شناخته شده ست که سایبری های ج.ا. با فحاشی و تهدید فضای شبکه اجتماعی فارسی رو به هم بزنن و مخالفان رو بی اعتبار کنند. مخاطب غربی درکی از خشم انباشته جامعه ایران نداره و بادیدن فحاشی و تهدید سریع قضاوتش شکل میگیره
پنجم- کار خوب اینه که جمعی از فعالان سیاسی و خبرنگاران زن و فمینیست های ایرانی نامه سرگشاده ای به نیویورک تایمز بنویسن و مستندات گزارش های خلاف واقع و رفتار فصیحی در مقابل منتقدان و بلاک کردن های توییتری و سو استفاده اش از روایت "خبرنگار زن رنگین پوست" رو ذکر کنند. اشاره به تجربه والتر دورانتی اینجا خیلی ارزشمنده.
ششم- رسانه های رقیب نیویورک تایمز و چپ های مستقل و منصفی که هنوز عقل در سرشون هست شاید بدشون نیاد که گزارشی کار کنن از گزارش های خلاف واقع نیویورک تایمز و فصیحی در مورد ایران و بی اعتبارش کنند. میشه با این مستندات رفت سراغ رقیبانشون.
همچنین میشه رفت سراغ چپ های منصفی مثل Glen Greenwald که اعتبار و مخاطبان زیادی دارن قبلا از دورویی فصیحی و قایم شدن پشت "زن رنگین پوست" انتقاد کردن. مثل اینجا:
twitter.com/ggreenwald/sta…
حرف آخر- ما نه میتونیم و نه قراره کلیت نیویورک تایمز و فصیحی رو عوض کنیم. فقط قراره بی اعتبارشون کنیم، خجالتشون بدیم، و اثر گزارش های دروغ یا یکطرفه شون رو کم کنیم. برای اینکار هم به استراتژی و تعقل و صبر نیاز داریم.
Sir Stanley
اول-نیویورک تایمز اصلا اهمیتی نمیده که تجربه زیسته ما با روایت های پروگرسیو های آمریکایی نمیخونه. این نوع روایت رو مخاطبان این رسانه ها می‌پسندن و براشون پولسازه و قرار نیست سیاست کلی عوض شه. ولی چه بکنیم وچه نکنیم:
دوم- باید از عبارات غیر قابل اثبات حقوقی مثل عامل جمهوری اسلامی پرهیز کرد. اقبات درستی یا نادرستی اینها در توان ما نیست و نیویورک تایمز با خنده از کنار این اتهامات رد میشه.
سوم- وقتی از گزارش های خلاف واقع حرف میزنیم، از کلی گویی پرهیز کنیم. فصیحی گزارش های زیادی داره که بخشیش دروغ نیست، ولی به نفع مخالفان ج.ا. هم نیست و فقط روایت هایی در راستای سیاست های کلی نیویورک تایمز هست. اتفاقا تاکید باید روی گزارش های خلاف واقعش باشه که بیشترین ضربه رو به مخالفان ج.ا. زده و دروغ بودنش قابل اثباته. مثل گزارش سراسر دروغش از تشییع جنازه سلیمانی و دیس‌اینفوریشنی که درباره تهدید روحانی به استعفا بعد از خبر دار شدن از موشک زدن به هواپیمای اوکراینی نوشت (anathomy of a lie). اینا رو باید مستند کرد و با مدارک خلاف واقع بودنشون منتشر کرد.
چهارم- باید تهدید ها و فحاشی های جنسی رو محکوم کرد و در ضمن گفت که شناخته شده ست که سایبری های ج.ا. با فحاشی و تهدید فضای شبکه اجتماعی فارسی رو به هم بزنن و مخالفان رو بی اعتبار کنند. مخاطب غربی درکی از خشم انباشته جامعه ایران نداره و بادیدن فحاشی و تهدید سریع قضاوتش شکل میگیره
پنجم- کار خوب اینه که جمعی از فعالان سیاسی و خبرنگاران زن و فمینیست های ایرانی نامه سرگشاده ای به نیویورک تایمز بنویسن و مستندات گزارش های خلاف واقع و رفتار فصیحی در مقابل منتقدان و بلاک کردن های توییتری و سو استفاده اش از روایت "خبرنگار زن رنگین پوست" رو ذکر کنند. اشاره به تجربه والتر دورانتی اینجا خیلی ارزشمنده.
ششم- رسانه های رقیب نیویورک تایمز و چپ های مستقل و منصفی که هنوز عقل در سرشون هست شاید بدشون نیاد که گزارشی کار کنن از گزارش های خلاف واقع نیویورک تایمز و فصیحی در مورد ایران و بی اعتبارش کنند. میشه با این مستندات رفت سراغ رقیبانشون.
همچنین میشه رفت سراغ چپ های منصفی مثل Glen Greenwald که اعتبار و مخاطبان زیادی دارن قبلا از دورویی فصیحی و قایم شدن پشت "زن رنگین پوست" انتقاد کردن. مثل اینجا:
twitter.com/ggreenwald/sta…
حرف آخر- ما نه میتونیم و نه قراره کلیت نیویورک تایمز و فصیحی رو عوض کنیم. فقط قراره بی اعتبارشون کنیم، خجالتشون بدیم، و اثر گزارش های دروغ یا یکطرفه شون رو کم کنیم. برای اینکار هم به استراتژی و تعقل و صبر نیاز داریم.
Sir Stanley
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment