👑 سلطنت‌طلبی اغتشاش معنایی؛ کودتا علیه مفاهیم
#مجتبی_نجفی
عاشق اعوجاج‌ها و اغتشاشهای معنایی سلطنت‌طلبها هستم!
برای آنها عمامه‌پرانی در جنبش زن، زندگی، آزادی یک حرکت مدنی اعتراضی بود، پرتاب سس به پهلوی تروریستی. من با دو حرکت بنا به دلایلی همدلی ندارم اما نه خشونت‌آمیزند نه تروریستی. هر کس به پاشیدن سس، ترور بگوید نه معنای ترور را می‌داند نه خشونت را.
سلطنت‌طلبها کودتاچی‌های بزرگند به خصوص علیه واژگان و مفاهیم:
برای آنها همکاری مجاهدین با صدام در جنگ عراق علیه ایران، خیانت، اما حمایت خودشان از جنگ دوازده روزه و جنگ فعلی وطن‌پرستی.
همکاری با آخوندها جنایت، اما همکاری شاه با روحانیت در کودتای ۳۲، کول و عالی. همکاری که یک پیمان و بده بستان داشت: سرکوب بهاییان، اقدامی که مصدق زیر بار آن نرفت، چون گفته بود برای او ایرانی مهم است حالا هر مذهبی داشته باشد.
آنها شکنجه‌های جمهوری اسلامی را محکوم می‌کنند، اما شکنجه‌های ساواک را کم و ناکافی می‌دانند.
خواستار محاکمه عاملان اعدام‌های شصت و هفت‌اند، اما بر چپی و مجاهد که عمده آن زندانیان بودند شعار مرگ می‌فرستند.
سلطنت مشروطه را توصیه و تبلیغ می‌کنند، اما شاه همه کاره را لازم، اصلی که با نظام مشروطیت از اساس ناسازگار است.
مدافع سیستم شاهنشاهی به عنوان حافظ مذهب شیعه‌اند، اما خود عمدتا شیعه ستیزند.
شعار می‌دهند"عرب نمی‌پرستیم" ولی عاشق بن‌سلمان و شیوخ امارات‌اند.
در غرب، پناهنده و تبعیدی‌اند اما در ردیف مهاجرستیزانند.
ایران ایران می‌گویند اما در برابر تهدید به نابودی تمدن ایرانی و بازگرداندن ایرانیان به عصرحجر لالند.
هیچ جریان سیاسی تا این حد اغتشاش معنایی ندارد. در این نظام معنایی یک جنگ خوب داریم یک جنگ بد، یک شکنجه خوب یک شکنجه بد، یک کودتای خوب یک کودتای بد، یک خیانت خوب یک خیانت بد، یک اعدام خوب یک اعدام بد، یک عرب ستایی خوب یک عرب ستایی بد، یک سس پاشیدن شنیع یک عمامه پرانی عالی.
👑Ellinne
#مجتبی_نجفی
عاشق اعوجاج‌ها و اغتشاشهای معنایی سلطنت‌طلبها هستم!
برای آنها عمامه‌پرانی در جنبش زن، زندگی، آزادی یک حرکت مدنی اعتراضی بود، پرتاب سس به پهلوی تروریستی. من با دو حرکت بنا به دلایلی همدلی ندارم اما نه خشونت‌آمیزند نه تروریستی. هر کس به پاشیدن سس، ترور بگوید نه معنای ترور را می‌داند نه خشونت را.
سلطنت‌طلبها کودتاچی‌های بزرگند به خصوص علیه واژگان و مفاهیم:
برای آنها همکاری مجاهدین با صدام در جنگ عراق علیه ایران، خیانت، اما حمایت خودشان از جنگ دوازده روزه و جنگ فعلی وطن‌پرستی.
همکاری با آخوندها جنایت، اما همکاری شاه با روحانیت در کودتای ۳۲، کول و عالی. همکاری که یک پیمان و بده بستان داشت: سرکوب بهاییان، اقدامی که مصدق زیر بار آن نرفت، چون گفته بود برای او ایرانی مهم است حالا هر مذهبی داشته باشد.
آنها شکنجه‌های جمهوری اسلامی را محکوم می‌کنند، اما شکنجه‌های ساواک را کم و ناکافی می‌دانند.
خواستار محاکمه عاملان اعدام‌های شصت و هفت‌اند، اما بر چپی و مجاهد که عمده آن زندانیان بودند شعار مرگ می‌فرستند.
سلطنت مشروطه را توصیه و تبلیغ می‌کنند، اما شاه همه کاره را لازم، اصلی که با نظام مشروطیت از اساس ناسازگار است.
مدافع سیستم شاهنشاهی به عنوان حافظ مذهب شیعه‌اند، اما خود عمدتا شیعه ستیزند.
شعار می‌دهند"عرب نمی‌پرستیم" ولی عاشق بن‌سلمان و شیوخ امارات‌اند.
در غرب، پناهنده و تبعیدی‌اند اما در ردیف مهاجرستیزانند.
ایران ایران می‌گویند اما در برابر تهدید به نابودی تمدن ایرانی و بازگرداندن ایرانیان به عصرحجر لالند.
هیچ جریان سیاسی تا این حد اغتشاش معنایی ندارد. در این نظام معنایی یک جنگ خوب داریم یک جنگ بد، یک شکنجه خوب یک شکنجه بد، یک کودتای خوب یک کودتای بد، یک خیانت خوب یک خیانت بد، یک اعدام خوب یک اعدام بد، یک عرب ستایی خوب یک عرب ستایی بد، یک سس پاشیدن شنیع یک عمامه پرانی عالی.
👑Ellinne
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment