از زمان انتخاب توماس جفرسون در سال ۱٨۰۰ و جایگزین شدن جمهوری‌خواهان به جای فدرالیست‌ها، رؤسای جمهور آمریکا از قدرت خود برای وارد کردن متحدان سیاسی‌شان به مراکز قدرت بهره جستند، نظیر کاری که نخست‌وزیران بریتانیا قبل از سال ۱٨۷۰ انجام می‌دادند.
🗽🇺🇸🗽🇺🇸
جفرسون از ٩۲ سمتی که می‌توانست تغییر دهد، ۷۲ سمت را تغییر داد، با این استدلال که «انتظار نمی‌رود همه چیز در دست فدرالیست‌ها باقی بماند».
هم فدرالیست‌ها و هم طرفداران جفرسون این افراد را که به عنوان معیارهای اولیه داشتن یک سمت اغلب از میان طیف محدودی از سرشناسان محلی دارای موقعیت اجتماعی بالا، وفاداری و تعلیم و تربیت خوب بودند برمی‌گزیدند.

نظم و زوال سیاسی، فرانسیس فوکویاما
@cafe_andishe95

Comments

Be the first to add a comment