💢 به اواخر فاز سوم شورش کور 57 به طور کامل نزدیک می شویم

به نظر هانا آرنت فیلسوف آلمانی، نظامهای توتالیته (ایدئولوژیک) در طول حیات خود سه فاز دارند:

در فاز یکم:
مردم هیجان زده سرمست از ایدئولوژی به دنبال رهبران کاریزما و ایدئولوگ خود همانند امواج سهمگین به راه می افتند و پنداری که بهشت گهشده خود را یافته اند. ایدئولوژی را دربست می پذیرند، سرسختانه اجرا می کنند و خواهان کوچکترین تغییری در آن نیستند.

در فاز دوم:
واقعیات موجود جامعه و نارضایتی ها چهره خود را کم کم نشان داده و به تدریج و کمابیش بر مردم آشکار می شود که دروغها و وعده های فریبنده رهبران تحقق نیافته است. مردم کم کم از نظام حاکم دلزده و مایوس می شوند و به صف مخالفان می‌پیوندند. در این فاز گروهی از روشنفکران به فکر اصلاحات، نگهداری نظام حاکم و حفظ ابروی ایدئولوژی حاکم می افتند ولی به دلایل فراوان از جمله اینکه اصول ایدئولوژی را نمی توان تغییر داد و رهبران ایدئولوژی را نمی توان از اصول خود منصرف کرد اصلاحات هم دیگر راه به جایی نمی برد.

فاز سوم:
فاز پایانی نظامهای توتالیته و ایدئولوژیک است. در این فاز متولیان تمامیت خواه ایدئولوژی حاکم با همه توان و تلاش خود سعی می‌کنند از خشونت عریان و سرکوب بهره ببرند. از میان همفکران و همرزمان پیشین هر کس با آنان کوچکترین و کمتری زاویه‌ای داشته باشد را از دایره خودی ها می رانند. در این فاز کم‌کم تسویه های گسترده آغاز می شود و دایره خودی ها کوچکتر و کوچکتر شده و ناکارامدی ها هر چه بیشتر ژرف تر ، شمار مخالفان بیشتر و بیشتر می شود و نهایتا سیل اعتراضات از سوی مردم به نقطه اوج رسیده و با یک حرکت اجتماعی انفجاری همه چیز را با خود می برد.
.
@SepehrAzadi