#بهزاد_مهرانی

‏من نه در زندگی فردی و‌ نه اجتماعی اهل دشنام‌دادن نیستم چرا که گمان دارم از تاثیر کلام کم می‌کند اما آن‌ها که از دشنام مردمانی رنج‌دیده ابرو کج می‌کنند و آن را نکوهش می‌کنند بهتر است به برخی از شعارهای مردم در مقابل گلوله ظالمان توجه کنند و یک بار آن شعارهای «سبزی پلو با ماهی» و نه «اینوری نه اونوری» و … بیش‌تر مورد توجه قرار دهند.
‏در میانه جنگ و در‌ مقابل حامیان کشتار و جنایت این حداقل ابزار مردمی است که به ستوه آمده‌اند. اگر به مبارزات خشونت‌پرهیز هم باور دارید، فحش یکی از ابزار همین مبارزه است. ژست دانای کل و معلم اخلاق به خود گرفتن، نادیده‌گرفتن رنج آن‌هایی است که از ستم به ستوه آمده‌اند.

‏‌ #سیرک_انتخابات⁩
@PN_KFP

1 comment

درود بر شما بهزاد جان.
صد البته که درست می‌فرمایید.
این جور نازک‌اندیشی‌های اخلا‌ق‌گرایانه‌ی فیلسوف‌مآب هم البته که زیباست و هم به دل می‌نشیند.
لیک از یاد نبرده‌ایم که روزگار ما، هنگامه‌ی بالا گرفتن آتش‌ جنگی بزرگ و افزون از هزار ساله است برای تعیین سرنوشت یک ملت کهنسال در تاریخ مردمان جهان.
پس چندان هم خیال و ذهن خویش بدین اندیشه‌های نازک و دغدغه‌های باریک در پاسداشت کرامت ذاتی انسانها و از میانشان حتاستمگران، نباید فرسود.
پس دوست من، دیگر بی‌خیالشان.
این هم اگر بسنده نیست، کیرتان دهانشان.
زنده باد آزادی.
پاینده ایران.