یک ایران پشت بندرعباسه . جا جایه ایران وطنمونه شاید بقیه اشک ها ... قطره قطره اشکهای بقیه شهر ها دیده نشه چون رسانه نداره چون نمیزارن صدا به صدا برسه . ولی شک نکن قلب کل ایران هرکس خودشو ایرانی بدونه برای هر جایی ایران میتپه و اشک میریزه. صدها هزار بار در جای جایه این میهن اتفاق ها و جنایتهایی میشه که خیلی هامون خبر نداریم ... یه جوری یه جایی این خشم همبسته میشه یه جایی یه زمانی میترکه . اونوقت که باید گفت وای به به حال باعث و بانیش... اون روز نزدیکه... شاید اون روز من زنده نباشم ولی اون روز نزدیکه ...