طلبه و آخوندی بود بیست‌ویک‌ساله و می‌خواست از راه کرمانشاه و بغداد، راهی بیروت شود. در میانه‌ی راه، بیستون و مدائن را دید و دل در گروِ ایران داد و شد ایران‌شناس و نخستین مترجم اوِستا به فارسیِ نو! او کسی نبود جز استاد «ابراهیم پورداوود» از رشت. آرام‌گاه او امروزه در محله‌ی آفَخرای رشت در نزدیکیِ سبزه‌میدان است؛ اما همیشه بسته است. پیش‌تر دو یادداشت درباره‌ی ایشان نوشته بودم که می‌توانید آن‌ها را از این‌جا و این‌جا بخوانید. احتمالاً برای‌تان خواندنی و جالب باشد. عکس بالا هم استاد پورداوود، همسر آلمانی‌شان، ارنی، و تنها فرزندشان، پوران‌دخت است.
@REsearchers
طلبه و آخوندی بود بیست‌ویک‌ساله و می‌خواست از راه کرمانشاه و بغداد، راهی بیروت شود. در میانه‌ی راه، بیستون و مدائن را دید و دل در گروِ ایران داد و شد ایران‌شناس و نخستین مترجم اوِستا به فارسیِ نو! او کسی نبود جز استاد «ابراهیم پورداوود» از رشت. آرام‌گاه او امروزه در محله‌ی آفَخرای رشت در نزدیکیِ سبزه‌میدان است؛ اما همیشه بسته است. پیش‌تر دو یادداشت درباره‌ی ایشان نوشته بودم که می‌توانید آن‌ها را از این‌جا و این‌جا بخوانید. احتمالاً برای‌تان خواندنی و جالب باشد. عکس بالا هم استاد پورداوود، همسر آلمانی‌شان، ارنی، و تنها فرزندشان، پوران‌دخت است.
@REsearchers
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment