اسماعیل گرامی؛ کارگر بازنشسته‌ی تامین اجتماعی در ۶۷ سالگی، هم اینک در بند است، چرا که در پی خواسته‌های صنفی و معیشتی خود با دیگر اعضای تامین اجتماعی همراه شد و با تکرار شعار "فقط کف خیابون، به دست میآد حقمون" به پیش رفتند و "حقوق را طبق تورم" مطالبه کردند اما وزارت کار، سازمان تامین اجتماعی و کانون بازنشستگی دست در دست هم افزایش حقوقی را در نظر گرفتند که مانند همیشه فاصله‌ی حداقل بگیران با رده‌های بالای حقوقی را بیش از حد کرد.
آیا حداقل بگیران در این کشور زندگی نمی‌کنند؟! آیا گرانی بیش از حد بر آنان تاثیری ندارد؟! مشکلاتشان به خودشان مربوط است؟! آیا نباید از یک زندگی در حد استانداردهای معمول برخوردار باشند؟! آیا باید در زیر خط فقر دست و پا برنند؟!

اسماعیل گرامی از این کاستی‌ها سخن می‌گفت که با حبس و زندان مواجه شد اما اعتراضات وابسته به افراد نیست؛ چرا که سختی‌های زندگی و حق‌خوری‌ها هم‌چنان ادامه دارد، بنابراین اعتراضات به قوّت خود باقی‌ست.

اسماعیل گرامی ۴۴ روز است که در بازداشت به‌سرمی‌بَرد، از همسرش خانم روحزاد درخواست وثیقه‌ی ۵۰۰ میلیون تومانی کره‌اند اما هنگامی که مدارک لازم را تهیه کرده و به زندان اوین برده است، متوجه می‌شود که خبری از آزادی وی نیست و پرونده به دادگاه رفته است‌‌.
اکنون پس از مدت‌ها رفت و آمدهای بی‌فایده‌ی همسر وی، آزار این خانواده تداوم دارد.

اتحاد بازنشستگان این‌گونه رفتار با فعالان را محکوم کرده و خواهان آزادی اسماعیل گرامی‌ است.

@designmanufacturing