پنجشنبه ۱۳ مرداد شاهنشاه صحبت فرمودند و فرمودند که میخواهم تو استعفا بدهی، منتها میخواستم کسی در بین نباشد و این مطلب را خودم به تو گفته باشم. از این بزرگواری و مرحمت خیلی تحت تأثیر قرار گرفتم. عرض کردم با کمال افتخار و همین الساعه استعفایم را با قاصد مخصوص تقدیم میکنم. استعفای خودم را فرستادم و عریضۀ سپاسی از آقایی و بزرگواری شاهانه نیز تقدیم کردم. چند روز پیش هم عریضۀ تندی از اوضاع کشور و مسئله ی بی برقی و گرفتاری مردم عرض کرده بودم. من چندین دفعه با اشاره به شاهنشاه عرض کرده بودم که مرخصم فرمایند، موافقت نمی فرمودند و از مسئله می گذشتند. حالا که قصد تغییرات اساسی داشتند مطلب به نظر مبارکشان رسید و حتی در تلفن به من فرمودند که قصد تغییرات زیادی دارم و می خواهم که تو استعفا بکنی و جایت را به کس دیگر بدهم. من که از خدا خواستم و اگر هم حالم خوب بود از خدا می خواستم که دیگر در اوضاع ایران بی دخالت باشم. چنان پیش آمدِ سیستان مرا سرد کرده است که به وصف نمی آید. مگر می شود از تمام ادعای حقّه ی خود {آن} هم در قراردادی که صد درصد بر ضرر است گذشت و زیر آن را صحّه گذاشت؟
📚#خاطرات_اسدالله_علم 🖌#امیر_اسدالله_علم جلد 6 & صفحۀ 549 و 550 تهران، کتاب سرا ویرایش از #علینقی_عالیخانی #پنجشنبه & 1356/5/13