‏بواقع روشنفکری و دریافت‌ها از جهان مدرن در ایران و اکثر کشورهای خاورمیانه متاثر از فرانسه/آلمان است. نظامات فکری آنگلوساکسونی هیچ‌گاه مجال نیافته در کشورهای جهان سومی مطرح بشود. یکی از دلایلش بنظرم وجه دو پهلو و گنگِ و تفسیر پذیرِ متفکران فرانسوی/آلمانی است که در مقایسه با ‏متفکران آنگلوساکسونی بسیار پر رنگتر نمود پیدا می‌کند و این بنظر با روحیه‌ی شاعر مسلک و لفافه گوی انسان خاورمیانه‌ای سازگار تر است.

آلمانی‌ها را به حال خودشان رها کنید می‌بینید که فیزیک و شیمی را هم زیل فلسفه تبیین می‌کنند و فرانسوی‌ها از گندابِ فقر و مسنکت هم شعر و رمان تولید می‌کنند. ‏نظام فکری آنگلوساکسونی اما بسیار روشن و سر راست است مستقیم اشاره می‌کند و آنچه مشخص شده را دنبال می‌کند. این موضوع به مذاق ما خوش نمی‌آید. ما از مسائل سر راست خوشمان نمی‌آید. فرانسه برای رسیدن به این نقطه شاهان زیادی گردن زد و از جوی‌های خون گذشت اما انگستان در رفرم‌هایی رویه/عرف محور‏ به همان جایگاه رسید. این هم از طنز های تاریخ است که همین آنگلوساکسون‌ها فرانسه را از اشغال آلمان‌ها نجات دادند.

@austrianschool

1 comment