⛔️ کرونا، خشونت علیه زنان و نقص فرهنگی
☑️ خشونت علیه زنان مسأله ای فراگیر است که شهر و روستا نمی شناسد و دلایل بروز و انواع آن کم و بیش یکسان است. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که مهمترین عامل عادی‌شدن و پذیرش خشونت از سوی زنان در خانواده‌ها ناشی از عدم اعتماد به نفس، ناآگاهی، بی‌قدرتی زنان و وابستگی آن‌ها به مردان بویژه به لحاظ اقتصادی است.
☑️ ازاین‌رو افزایش قدرت روانی، آموزش مهارتهای ارتباطی و اجتماعی و همچنین افزایش توان اقتصادی زنان و آگاه کردنشان نسبت به داشتن استقلال مالی یکی از مهمترین موانع اعمال خشونت از سوی مردان و تحمل خشونت از سوی زنان است.
☑️ اما بحث خشونت علیه زنان در روستاها پیچیده تر است. زندگی روستایی که الگوهایی به شدت سختگیرانه ای دارد، گاهی خودتقویت کننده خشونت است. آداب و رسوم فرهنگی رایج در روستاها نوعی از خشونت فرهنگی را علیه زنان اعمال می‌کند که پیچیده در لفافه شرم و حیا و پذیرش خشونت است.
☑️ زنان روستایی قربانیان فروتنی هستند که به دلیل وجود همان الگوهای سختگیرانه تحمل خشونت را یا امری ارزشمند تلقی کرده و یا به دلیل ترس از آبروریزی آن را تحمل می کنند، البته نهاد های حمایت کننده و برخی از زنان و همچنین فرهنگ عمومی جامعه خود از «عارضه سرزنش قربانی» رنج برده و در هر صورت زنان را مقصر می دانند و لذا امید چندان حمایتی از سوی این نهادها نیست، اما می توان با آموزش نگرش های عمومی و بویژه رویه زنان علیه زنان را تغییر داد.
☑️ این نوع خشونت و واکنش به آن ناشی از نقص فرهنگی است. نقص فرهنگی یعنی فرهنگ های غلطی که هرچند اکثریت آن را پذیرفته اند، اما در ذات خود غلط بوده و پذیرش اکثریت دلیل بر درستی آن نیست و باید با آموزش مداوم مهارتهای زندگی و نگرشی تغییر نماید.
☑️ خشونت فرهنگی چون یک نقص فرهنگی است راه حل آن نیز تغییر و اصلاح از طریق آموزش و آگاهی همه مردم جامعه ممکن است.
. از یک سو با توانمند کردن وآموزش خانواده ها و بویژه دختران و زنان با شناخت ابعاد مختلف خشونت، آگاهی دادن نسبت به خطر نگرشهای غلط در پذیرش خشونت، فائق آمدن بر شرم بی مورد و اصلاح فرهنگ سرزنش قربانی میسر است.
ℹ️از سوی دیگر آموزش مردان نیز اهمیت دارد. باید مردم را آموزش داد که خشونت و پذیرش خشونت یک ارزش و هنجار نیست، بلکه یک ضد ارزش و رفتار نابهنجار ضد بشری است و اصلاح آن می تواند خانواده را به مکانی برای آرامش و امنیت تبدیل کند.
البته در کنار آموزش باید سازوکارهای قانونی عاری از سرزنش قربانی، از حقوق خشونت دیدگان در هر ابعادی حمایت نموده و راهکارهای اثربخش بازدارنده برای کاهش آن ارائه نمایند و در روستاها نیز مرجعی برای رجوع زنان روستایی خشونت دیده مهیا شود. /مهتا بذرافکن
🆔 @RuralWomenIssues
☑️ خشونت علیه زنان مسأله ای فراگیر است که شهر و روستا نمی شناسد و دلایل بروز و انواع آن کم و بیش یکسان است. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که مهمترین عامل عادی‌شدن و پذیرش خشونت از سوی زنان در خانواده‌ها ناشی از عدم اعتماد به نفس، ناآگاهی، بی‌قدرتی زنان و وابستگی آن‌ها به مردان بویژه به لحاظ اقتصادی است.
☑️ ازاین‌رو افزایش قدرت روانی، آموزش مهارتهای ارتباطی و اجتماعی و همچنین افزایش توان اقتصادی زنان و آگاه کردنشان نسبت به داشتن استقلال مالی یکی از مهمترین موانع اعمال خشونت از سوی مردان و تحمل خشونت از سوی زنان است.
☑️ اما بحث خشونت علیه زنان در روستاها پیچیده تر است. زندگی روستایی که الگوهایی به شدت سختگیرانه ای دارد، گاهی خودتقویت کننده خشونت است. آداب و رسوم فرهنگی رایج در روستاها نوعی از خشونت فرهنگی را علیه زنان اعمال می‌کند که پیچیده در لفافه شرم و حیا و پذیرش خشونت است.
☑️ زنان روستایی قربانیان فروتنی هستند که به دلیل وجود همان الگوهای سختگیرانه تحمل خشونت را یا امری ارزشمند تلقی کرده و یا به دلیل ترس از آبروریزی آن را تحمل می کنند، البته نهاد های حمایت کننده و برخی از زنان و همچنین فرهنگ عمومی جامعه خود از «عارضه سرزنش قربانی» رنج برده و در هر صورت زنان را مقصر می دانند و لذا امید چندان حمایتی از سوی این نهادها نیست، اما می توان با آموزش نگرش های عمومی و بویژه رویه زنان علیه زنان را تغییر داد.
☑️ این نوع خشونت و واکنش به آن ناشی از نقص فرهنگی است. نقص فرهنگی یعنی فرهنگ های غلطی که هرچند اکثریت آن را پذیرفته اند، اما در ذات خود غلط بوده و پذیرش اکثریت دلیل بر درستی آن نیست و باید با آموزش مداوم مهارتهای زندگی و نگرشی تغییر نماید.
☑️ خشونت فرهنگی چون یک نقص فرهنگی است راه حل آن نیز تغییر و اصلاح از طریق آموزش و آگاهی همه مردم جامعه ممکن است.
. از یک سو با توانمند کردن وآموزش خانواده ها و بویژه دختران و زنان با شناخت ابعاد مختلف خشونت، آگاهی دادن نسبت به خطر نگرشهای غلط در پذیرش خشونت، فائق آمدن بر شرم بی مورد و اصلاح فرهنگ سرزنش قربانی میسر است.
ℹ️از سوی دیگر آموزش مردان نیز اهمیت دارد. باید مردم را آموزش داد که خشونت و پذیرش خشونت یک ارزش و هنجار نیست، بلکه یک ضد ارزش و رفتار نابهنجار ضد بشری است و اصلاح آن می تواند خانواده را به مکانی برای آرامش و امنیت تبدیل کند.
البته در کنار آموزش باید سازوکارهای قانونی عاری از سرزنش قربانی، از حقوق خشونت دیدگان در هر ابعادی حمایت نموده و راهکارهای اثربخش بازدارنده برای کاهش آن ارائه نمایند و در روستاها نیز مرجعی برای رجوع زنان روستایی خشونت دیده مهیا شود. /مهتا بذرافکن
🆔 @RuralWomenIssues
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment