اصغر سپهری

آقای خمینی و موتلفان او، نیازمند برگ انجیری بودند که برهنگی فلسفی آنان را بپوشاند. این برگ انجیر، دشمنی با #محمدرضاشاه_پهلوی بود. فعالان هوادار آقای خمینی، در جریان ۱۳۵۷ از شعار «بگو مرگ بر شاه» به عنوان اسم رمز برای شناسایی خودی و غیرخودی بهره گرفتند. «مرگ بر شاه» کپسولی بود که با خوردن آن، تبدیل می‌شدید به رهبر سیاسی.

دشمنی با محمدرضاشاه که گاه باعث دشمنی با کل #مشروطیت یا حتی کل موجودیت ایران به‌عنوان یک ملت‌ ــ‌ کشور می‌شود، هیچ توجیه تاریخی واقعی ندارد؛ و در نتیجه می‌بایستی نوعی بیماری روانی به شمار آید. یکی از انواع وسواس بیش از حد در یک مورد خاص ... یکی از انواع این بیماری را «جیرون تاتیس» می‌خوانند به معنای افتادن در دایره‌ای از کینه و نفرت نسبت به یک شخص، یک جمع، یا یک موضوع خاص. نوع دیگر این بیماری، "اودیومانیا" خوانده می‌شود که عبارت است از بیزاری دیوانه‌وار از یک فرد یا یک شیوه زندگی ... برای علاج آن، عروسکی را که شبیه شخص مورد کینه و نفرت است، به بیمار می‌دهند. بیمار با فرو کردن سوزن به آن عروسک، ظاهرا، اندک‌اندک درمان می‌شود و به حال عادی برمی‌گردد... البته من تردید دارم که کسانی که دچار بیماری دشمنی با محمدرضا‌شاه هستند و با هیچ بحث، منطق، استدلال و مدرکی درمان نمی‌شوند، با فرو کردن سوزن به عروسکی شبیه او، سلامت روانی خود را بازیابند.

خوشبختانه بیماران اودیومانیایی ما، اقلیت کوچکی را تشکیل می‌دهند؛ و باز هم خوشبختانه بعضی از آنان نشان داده‌اند که درمان شده‌اند؛ اما برای اینکه خود را از تک‌وتا نیندازند، گاه‌گاه سوزنی به عروسک شاه می‌زنند‌... به یاد جوانی‌شان و سال‌هایی که زندگی‌شان را بر اساس دشمنی کور با یک مرد بنا کرده بودند.

@PN_KFP

Comments

Be the first to add a comment