✳️ در ساحت آیین گیس بُران
❇️بخش سوم و پایانی
❇️ گیس زن در چنین جایگاهی مورد توجه بود و نکته مهم اینکه در آیین سوگواری زن و مرد هر دو کنار هم قرار می گرفتند و زن اول گیس می برید و مرد خاک به سر می کرد. زن روی مزار سینه زنی می کرد و دُندال خوانی می کرد. سِرو یا سرود خوانی هم یک معنای دُندال خوانی است و جالب است در زبان انگلیسی هم سرو یعنی غمنامه خوانی به روایتی.
زن همیشه در فرهنگ ایرانی مورد احترام بود چه در بارگاه پادشاه و چه در میان مردم و تفکر خدا زن است در تفکر آیین میتراییسم هم نشانه حقیقی زن سالاری محسوب می شود.
◀️ پس نتیجه می گیریم که مراسم سوگواری سووشون کاملا ایرانی و در قرن سوم توسط حکومت آل بویه برای حسین پسر علی داماد پیامبر اسلام تعویض روایت شد و چون به روایتی در منتهی الآمال از شیخ عباس قمی که نویسنده مفاتیح جنان هست، حسین داماد ایرانی هاست. سجاد خواهر زاده ایرانی ها پس مراسم برای داماد گرفته شد.
◀️ قُمی گفته در کتاب خود که زندگی نامه فرزندان علی است که شهربانو دختر یزدگرد سوم پس از شکست ایرانی های به عقد حسین درآمده و از این قرار چنین مراسمی که جا به جایی شخصیت هاست مهم شده البته هنوز صحت روایت قمی مشخص نشده است.
◀️ اگر توجه کنیم به کُتُل شدن اسب در عاشورا، رجز گویی تعزیه خوانی ها و ظهر و مهم تر بحث هفتاد و دو نفر یار حسین کاملا ایرانی بودن این روایت دیده می شود
◀️ گُشتی
گُشتی کمربندی بود دعاگونه از بافته شدن های سه پارچه سفید که هفتاد و دو گره داشت.
در بستن کمر زنی که می خواستند گیس ببرند یا فرنگیس به روایتی آن سه پارچه که هفتاد و گره از دعا زمزمه ای را خورده بود می بستند.
◀️ کم کم کمربند گُشتی نقش آیینی برای بستن کمربند را پیش برد و ورزش کشتی از آن است.
کشتی ورزشی آیینی پهلوانی نزد ایرانی ها بود که هر کس پهلوان میدان بود دور کمرش می بستند به نشانه سه چیز :
پندار نیک
گفتار نیک
کردار نیک
و آن کمربند پهلوانی قداست خاص داشت. کم کم از سه پارچه سپاس ( پندار، گفتار و کردار نیک) به چرم رسید و چرم هم در نشانه درفش کاوه آهنگر بود که روی کمربند چرمی چند نشانه از درفش کاویانی می بستند.
◀️ پس هفتاد و دو گره مهم اند در گیس بافتن، کمربند گُشتی و آیین ورد خوانی اوستا که در مجموعه سیاوش خوانی متجلی بودند.
اگر در جریان عاشورا تعداد افراد هفتاد و دو تن هستند کاملا دروغ سازی تاریخی است چون چنین چیزی در تاریخ نیست و البته همین هم کمک می کند که ما بفهمیم هفتاد و دو در یار شماری حسین کاملا ایرانی است چون این اصطلاح مهم ذاتا ایرانی بوده و هست.
❇️ دکتر پورفریاد
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
❇️بخش سوم و پایانی
❇️ گیس زن در چنین جایگاهی مورد توجه بود و نکته مهم اینکه در آیین سوگواری زن و مرد هر دو کنار هم قرار می گرفتند و زن اول گیس می برید و مرد خاک به سر می کرد. زن روی مزار سینه زنی می کرد و دُندال خوانی می کرد. سِرو یا سرود خوانی هم یک معنای دُندال خوانی است و جالب است در زبان انگلیسی هم سرو یعنی غمنامه خوانی به روایتی.
زن همیشه در فرهنگ ایرانی مورد احترام بود چه در بارگاه پادشاه و چه در میان مردم و تفکر خدا زن است در تفکر آیین میتراییسم هم نشانه حقیقی زن سالاری محسوب می شود.
◀️ پس نتیجه می گیریم که مراسم سوگواری سووشون کاملا ایرانی و در قرن سوم توسط حکومت آل بویه برای حسین پسر علی داماد پیامبر اسلام تعویض روایت شد و چون به روایتی در منتهی الآمال از شیخ عباس قمی که نویسنده مفاتیح جنان هست، حسین داماد ایرانی هاست. سجاد خواهر زاده ایرانی ها پس مراسم برای داماد گرفته شد.
◀️ قُمی گفته در کتاب خود که زندگی نامه فرزندان علی است که شهربانو دختر یزدگرد سوم پس از شکست ایرانی های به عقد حسین درآمده و از این قرار چنین مراسمی که جا به جایی شخصیت هاست مهم شده البته هنوز صحت روایت قمی مشخص نشده است.
◀️ اگر توجه کنیم به کُتُل شدن اسب در عاشورا، رجز گویی تعزیه خوانی ها و ظهر و مهم تر بحث هفتاد و دو نفر یار حسین کاملا ایرانی بودن این روایت دیده می شود
◀️ گُشتی
گُشتی کمربندی بود دعاگونه از بافته شدن های سه پارچه سفید که هفتاد و دو گره داشت.
در بستن کمر زنی که می خواستند گیس ببرند یا فرنگیس به روایتی آن سه پارچه که هفتاد و گره از دعا زمزمه ای را خورده بود می بستند.
◀️ کم کم کمربند گُشتی نقش آیینی برای بستن کمربند را پیش برد و ورزش کشتی از آن است.
کشتی ورزشی آیینی پهلوانی نزد ایرانی ها بود که هر کس پهلوان میدان بود دور کمرش می بستند به نشانه سه چیز :
پندار نیک
گفتار نیک
کردار نیک
و آن کمربند پهلوانی قداست خاص داشت. کم کم از سه پارچه سپاس ( پندار، گفتار و کردار نیک) به چرم رسید و چرم هم در نشانه درفش کاوه آهنگر بود که روی کمربند چرمی چند نشانه از درفش کاویانی می بستند.
◀️ پس هفتاد و دو گره مهم اند در گیس بافتن، کمربند گُشتی و آیین ورد خوانی اوستا که در مجموعه سیاوش خوانی متجلی بودند.
اگر در جریان عاشورا تعداد افراد هفتاد و دو تن هستند کاملا دروغ سازی تاریخی است چون چنین چیزی در تاریخ نیست و البته همین هم کمک می کند که ما بفهمیم هفتاد و دو در یار شماری حسین کاملا ایرانی است چون این اصطلاح مهم ذاتا ایرانی بوده و هست.
❇️ دکتر پورفریاد
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment