در مطالعات همگروهی یا کوهورت، انتخاب نمونه ها براساس وجود یا عدم وجود مواجهه افراد است. نمونه گیری بر اساس پیامد صورت نمی گیرد. درنتیجه برای بررسی مواجهه های نادر مناسب تر است. فقط یک مواجهه، اما چند پیامد را می توان بررسی نمود. جهت مطالعه از سمت مواجهه به سمت پیامد است (forward direction).
در این مطالعات از شاخص خطر نسبی استفاده می شود. تعریف خطر نسبی: نسبت احتمال بیمار شدن (وقوع بیماری جدید یا بروز بیماری جدید) در گروه مواجهه به احتمال بیمار شدن در گروه بدون مواجهه.
خطر نسبی بیش از یک، نشان می دهد که مواجهه در نقش فاکتور خطر می باشد. خطر نسبی کمتر از یک نشان می دهد که مواجهه به عنوان فاکتور محافظت کننده عمل می کند. بالاخره خطر نسبی برابر با یک نشان از آن دارد که مواجهه نقشی چه مثبت و چه منفی ندارد.
شما ابتدا باید ریسک پایه ی ایجاد بیماری را در یک گروه از افراد بدانید و سپس آن را تفسیر کنید. برای مثال اگر خطر نسبی برای ایجاد یک بیماری در یک گروه با مواجهه با یک فاکتور خاص 3 باشد. این به این معناست که احتمال ایجاد بیماری با برخورد با مواجهه 3 برابر می شود. حال اگر ریسک پایه 30 درصد باشد، احتمال ایجاد بیماری 90 درصد می شود و اگر ریسک پایه 0/1 درصد باشد، احتمال بیماری تنها 0/3 درصد می شود. پس مهم است که ریسک پایه یا اولیه را بدانیم.
در نهایت برای محاسبه درصد افزایش احتمال بیماری در صورت وجود مواجهه از فرمول زیر (با در نظر گرفتن قدر مطلق) استفاده می کنیم:
(Absolute Risk – Risk Ratio)*100 = (1- 1.25)*100=25%