گزارش سالیانه(مشارکت جهانی آب)GWP : علیرغم پیشرفت های اندک ، زنان هنوز در مدیریت منابع آب کمترین نقش را دارند
در فضای مجازی عکس هایی از زنانی دیده می شود که در جاده های خاکی با کوزه های آب بر روی سرشان روانند – آنها به جای مدیران آب مسئولیت «حامل آب بودن» را در کوزه ای بر سر گرفته اند – تصاویری که نه متعلق به گذشته، بلکه مربوط به همین روزهاست. در جدیدترین گزارش مدیریت منابع آب مربوط به ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۱ نشان داده شده که دسترسی زنان به مدیریت منابع آب کند بوده است و مدیریت این منبع حیاتی هنوز تحت سلطه مردان است.
در بسیاری از کشورهای درحال توسعه ، زنان عملاً در خانه ها تصمیم گیرنده در مورد نحوه مصرف آب هستند. تحقیقات نشان می دهد که وقتی زنان در مدیریت منابع آب مشارکت دارند، جوامع به مزایای اقتصادی و زیست محیطی بهتری دست می یابند. با افزایش جمعیت جهان و تشدید تغییرات آب و هوایی ، کمبود آب یک مساله اساسی است و زنان برای دسترسی پایدارتر به این منابع محدود نقش کلیدی دارند.
سال گذشته ، (مشارکت جهانی آب)GWP یکی از سازمان هایی بود که در جمع آوری داده ها برای سنجش میزان پیشرفت در شاخص توسعه پایدار (SDG) 6.5.1 – میزان اجرای مدیریت یکپارچه منابع آب (IWRM) سهیم بود. به عنوان بخشی از این نظرسنجی ، که در ۱۸۶ کشور انجام شد، سوالاتی درمورد مربوط به جنسیت و منابع آب نیز مطرح شد. برای جمع آوری داده ها، علاوه بر پرسشنامه GWP مصاحبه های عمیقی را در ۲۳ کشور انجام داد. یافته ها نشان داد که درحال حاضر مشارکت زنان در مدیریت منابع آب پیشرفتهایی وجود دارد اما بسیار کند است. « نیمی از همه کشورها در سیاست ها و برنامه های مدیریت آب خود به اهداف جنسیتی محدود اشاره کرده اند. اما این تعداد هنوز آنقدرکم است که می توان گفت شرایط برای زنان همانندگذشته است».
این گزارش نشان می دهد که سیاست های جنسیت و شمول آن در بسیاری از کشورها تدوین شده است؛ اما هنوز بین سیاست و عمل فاصله وجود دارد و سیاست ها همیشه با برنامه های عملی مشخص همراه نبوده و از بودجه کافی نیز برخوردار نیستند. به گفته یوآکیم هارلین، رئیس واحد اکوسیستم آب شیرین UNEP « تنها خبر خوبی که وجود دارد، این است که در مقایسه با ابتدای ۲۰۱۷ پیشرفت جزئی دیده می شود. توانایی ادغام ملاحظات جنسیتی در سیاست های مربوط به آب منحصراً به سطوح توسعه مربوط نمی شود و نیاز به وجود اراده سیاسی برای تغییر هنجارهای اجتماعی و فرهنگی است.»
این گزارش طیف وسیعی از شیوه های مشارکت پیشرفته زنان در مدیریت آب را نشان می دهد و توصیه هایی در مورد نحوه تکرار و ارتقاء این شیوه ها ارائه می دهدکه از دریچه نگاه هفت مشارکت کننده فعال مشاهده شده است. به عنوان مثال ، در فیلیپین ، طبق گزارش ، مگنا کارتای از سال ۲۰۱۹ ملزم به ۴۰ درصد مشارکت زنان در شوراهای توسعه ای شده که مسئول برنامه ریزی آب ، بهداشت و بهداشت و مدیریت منابع آب هستند. در آفریقای جنوبی ، همه ادارات از طرف رئیس جمهور مأموریت دارند تا واحدهای جدیدی را برای همگرایی جنسیتی و توانمندسازی زنان و جوانان و همچنین افراد دارای معلولیت در مدیریت منابع آب ایجاد کنند.
به گفته لیزا دیبوک ، متخصص ارشد جنسیت و مشارکت اجتماعی در GWP « این تغییرات فقط مربوط به افزایش نمایندگی زنان در شوراها و کمیته ها یا ارائه یک چارچوب قانونی عمومی جدید در مورد حمایت جنسیتی نیست ، اگرچه این اقدامات نیز مهم هستند ، اما مساله اصلی ادغام مسائل جنسیتی در همه سیاست ها و پیوند آب با سایر زمینه های مربوط به سیاست است»./ ترجمه خلاصه مهتا بذرافکن
منبع : وبسایت GWP
🆔 @RuralWomenIssues 💧
در فضای مجازی عکس هایی از زنانی دیده می شود که در جاده های خاکی با کوزه های آب بر روی سرشان روانند – آنها به جای مدیران آب مسئولیت «حامل آب بودن» را در کوزه ای بر سر گرفته اند – تصاویری که نه متعلق به گذشته، بلکه مربوط به همین روزهاست. در جدیدترین گزارش مدیریت منابع آب مربوط به ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۱ نشان داده شده که دسترسی زنان به مدیریت منابع آب کند بوده است و مدیریت این منبع حیاتی هنوز تحت سلطه مردان است.
در بسیاری از کشورهای درحال توسعه ، زنان عملاً در خانه ها تصمیم گیرنده در مورد نحوه مصرف آب هستند. تحقیقات نشان می دهد که وقتی زنان در مدیریت منابع آب مشارکت دارند، جوامع به مزایای اقتصادی و زیست محیطی بهتری دست می یابند. با افزایش جمعیت جهان و تشدید تغییرات آب و هوایی ، کمبود آب یک مساله اساسی است و زنان برای دسترسی پایدارتر به این منابع محدود نقش کلیدی دارند.
سال گذشته ، (مشارکت جهانی آب)GWP یکی از سازمان هایی بود که در جمع آوری داده ها برای سنجش میزان پیشرفت در شاخص توسعه پایدار (SDG) 6.5.1 – میزان اجرای مدیریت یکپارچه منابع آب (IWRM) سهیم بود. به عنوان بخشی از این نظرسنجی ، که در ۱۸۶ کشور انجام شد، سوالاتی درمورد مربوط به جنسیت و منابع آب نیز مطرح شد. برای جمع آوری داده ها، علاوه بر پرسشنامه GWP مصاحبه های عمیقی را در ۲۳ کشور انجام داد. یافته ها نشان داد که درحال حاضر مشارکت زنان در مدیریت منابع آب پیشرفتهایی وجود دارد اما بسیار کند است. « نیمی از همه کشورها در سیاست ها و برنامه های مدیریت آب خود به اهداف جنسیتی محدود اشاره کرده اند. اما این تعداد هنوز آنقدرکم است که می توان گفت شرایط برای زنان همانندگذشته است».
این گزارش نشان می دهد که سیاست های جنسیت و شمول آن در بسیاری از کشورها تدوین شده است؛ اما هنوز بین سیاست و عمل فاصله وجود دارد و سیاست ها همیشه با برنامه های عملی مشخص همراه نبوده و از بودجه کافی نیز برخوردار نیستند. به گفته یوآکیم هارلین، رئیس واحد اکوسیستم آب شیرین UNEP « تنها خبر خوبی که وجود دارد، این است که در مقایسه با ابتدای ۲۰۱۷ پیشرفت جزئی دیده می شود. توانایی ادغام ملاحظات جنسیتی در سیاست های مربوط به آب منحصراً به سطوح توسعه مربوط نمی شود و نیاز به وجود اراده سیاسی برای تغییر هنجارهای اجتماعی و فرهنگی است.»
این گزارش طیف وسیعی از شیوه های مشارکت پیشرفته زنان در مدیریت آب را نشان می دهد و توصیه هایی در مورد نحوه تکرار و ارتقاء این شیوه ها ارائه می دهدکه از دریچه نگاه هفت مشارکت کننده فعال مشاهده شده است. به عنوان مثال ، در فیلیپین ، طبق گزارش ، مگنا کارتای از سال ۲۰۱۹ ملزم به ۴۰ درصد مشارکت زنان در شوراهای توسعه ای شده که مسئول برنامه ریزی آب ، بهداشت و بهداشت و مدیریت منابع آب هستند. در آفریقای جنوبی ، همه ادارات از طرف رئیس جمهور مأموریت دارند تا واحدهای جدیدی را برای همگرایی جنسیتی و توانمندسازی زنان و جوانان و همچنین افراد دارای معلولیت در مدیریت منابع آب ایجاد کنند.
به گفته لیزا دیبوک ، متخصص ارشد جنسیت و مشارکت اجتماعی در GWP « این تغییرات فقط مربوط به افزایش نمایندگی زنان در شوراها و کمیته ها یا ارائه یک چارچوب قانونی عمومی جدید در مورد حمایت جنسیتی نیست ، اگرچه این اقدامات نیز مهم هستند ، اما مساله اصلی ادغام مسائل جنسیتی در همه سیاست ها و پیوند آب با سایر زمینه های مربوط به سیاست است»./ ترجمه خلاصه مهتا بذرافکن
منبع : وبسایت GWP
🆔 @RuralWomenIssues 💧
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment