- رضاشاه پادشاهی مقتدر اما نه خونریز!
به مناسبت ۲۴ اسفند زادروز شاهنشاه رضاشاه بزرگ
رضاشاه را باید در ظرف زمانی خودش بررسی کرد. او در دورهای حکومت میکرد که در اروپا دیکتاتورهای خشنی مثل هیتلر و موسولینی و فرانکو و سالازار حکم میراندند و در روسیه هیولایی چون استالین. بااینحال رضاشاه، بسیار دموکرات بود و مرتکب هیچ نسلکشی یا قتلعامی نشد. کل مقتولین دوره رضاشاه از انگشتان دو دست تجاوز نمیکنند (آن هم افرادی مانند مدرس، تیمورتاش و...). موقعی که حزب کمونیست ایران غیرقانونی اعلام و سرانش محاکمه شدند حداکثر حکم برای آنها ده سال زندان بود (ارانی البته در زندان مرد).
رضاشاه در قیاس با همهٔ شاهان ایرانی و چه بسا همتایان اروپاییش نه اردوگاه مرگ تأسیس کرد نه مثل حکومتهای اسلاف و اخلافش از کشته پشته ساخت. مقایسه کنید آمار اندک «قربانیانش» را با بیست میلیون قربانیان هیتلر و استالین. تازه رضاشاه در یک کشور عقبماندهٔ آسیایی حکومت میکرد و نه در مهد گوته و تولستوی. پس من نمیتوانم او را دیکتاتوری خشن و خونریز بنامم؛ هرچند رهبر اقتدارگرا، باابهت و کاریزماتیکی بود.
در این نوشته کاری به اقدامات عمرانی و نهادسازیهایش ندارم که بحث جداگانهای را میطلبد. فقط خواستم بگویم لقب «دیکتاتور خونریز» که حزب توده و فداییان اسلام مصدقی به او چسباندند مطلقاً به این شاه ایرانی نمیچسبد. مدارای او در برابر مخالفانش به راستی تحسینبرانگیز است؛ بله تحسینبرانگیز!
با اندکی تلخیص
از بیژن اشتری
@PN_KFP