⭕️رسانه‌ها، ناسیونالیسم، بلوک‌بندی جدید و تنش‌های تازه

📌هم‌سویی جدید در جهان، میلیون‌ها انسان را در شرایطی دشوار قرار داده است

♦️چین به مس افغانستان چشم دوخته است.
پاکستان معشوقۀ چین است.
بریتانیا در دامان آمریکا است.
گریۀ فرانسه به‌خاطر از دست دادن قرارداد زیردریایی.
هند می‌خواهد به واسطه روسیه از طریق ایران وارد کابل شود.
از یک سو، رسانه‌ها تبدیل به سیرک شده و با تیترهای خبری، مردم را به‌قدری ترسانده‌اند که اکثر مردم از رسانه‌ها سنّتی و رسانه‌های اجتماعی امروزی خسته شده و به دنبال یافتن راهی برای سرگرم کردن خود با موسیقی یا نمایش از طریق رادیو رفته‌اند؛ از جانب دیگر، با شکل‌گیری و از میان رفتن بلوک‌های جدید، سؤال‌هایی مطرح می شود که پس از تخریب و نابودی چند کشور مسلمان، اکنون نوبت کیست؟ یا این‌که حالا با محدود کردن نظریۀ جهانی‌سازی، آیا این روند در پشت پرده هنوز در حال انجام است؟

سیاست خارجی هر کشوری، اعم از کوچک و بزرگ، مسیر جدیدی را می‌پیماید، به‌ویژه بر اثر بستن مرزهایشان، دلسرد و مأیوس کردن مهاجران و پناهندگان در اولویت همه قرار می‌گیرد.

تازه‌ترین نمونه، هاییتی است، کشوری که بیش از ۱۰هزار نفر از شهروندان آن در مرز مکزیک برای ورود به آمریکا در حالت درماندگی و سختی به انتظار نشسته‌اند. این در حالی است که آمریکا آمادۀ بازگرداندن آن‌ها با هواپیماهای اختصاصی است.

یکی از دستورالعمل‌های مهم در منشور انتخاباتی اکثر حزب‌های سیاسی در کشورهای غربی، اکنون در حال عمومیت یافتن است. و آن این است که اولین استفاده‌کنندگان از امکانات اولیه، از تحصیل و مسکن گرفته تا شغل، شهروندان اصلی کشورهایی خواهند بود که تا یک دهه پیش تصور بر این بود که ناقض جدّی سیاست بین‌المللی حقوق بشر هستند.

روند دیگر این است که دشمنان سنّتی در حال دوست شدن هستند، و فاصله بین کشورهای دوست در حال افزایش است.

تا دیروز، کشورهای مسلمانی که حتی وجود اسرائیل را انکار می‌کردند، امروز با آن (اسرائیل) هم‌آغوش شده‌اند و در پی توسعه دادن روابط تجاری و عمومی خود با اسرائیل هستند.

آمریکا با جریان طالبان که در سطح جهان «تروریست» شناخته می‌شد، در دوحه توافق می‌کند، و رؤسای سازمان‌های جاسوسی اکثر کشورها برای دیدار با طالبان به کابل سفر می‌کنند.

روسیه، متحد سنّتی کشور هند، با رقیب آن چین، روابط خیلی نزدیک برقرار می‌کند، در حالی که نزدیکی روابط با آمریکا، به هند چنان گران تمام می‌شود که در چند دوره پاکستان آن را امتحان کرده است؛ برای مثال، نزدیکی روابط پاکستان طی جنگ سرد آمریکا در برابر اتحاد جماهیر شوروی.

از سوی دیگر، روابط میان روسیه و هند همانند یک دهه قبل گرم به نظر نمی‌رسد. پیش از این، روسیه در سازمان ملل متحد همواره از سیاست دولت هند در قبال کشمیر قاطعانه حمایت می‌کرد.

روابط نزدیک میان ایران و هند نیز ناگهان در حال تجدید است، اگرچه پس از وضع تحریم‌های آمریکا علیه ایران، تهران امیدوار بود که هند این تحریم‌ها را نادیده بگیرد و برنامه‌های تجاری و اقتصادی‌اش با ایران را حفظ کند، اما این اتفاق نیفتاد.

روابط دوستانه با اسرائیل در این میان نقش بسزایی داشت، زیرا ایران شاید تنها کشوری در جهان اسلام باشد که اکنون مخالف سرسخت دولت اسرائیل و سیاست‌های آن نسبت به فلسطین است. هند ترجیح داد تا به‌جای ایران، روابط خود را با اسرائیل و آمریکا تحکیم بخشد.

بیشتر بخوانید...
🖌دیدگاهی از نعیمه احمد مهجور