✅ مدیران گزارشگر فقط صدایی بلند دارند و تاثیری خاموش .....
■ یادداشت کارآمدی مدیران را با مثالی بیان خواهیم کرد اگر از شما سوال کنند که بهترین و شایسته ترین گزارشگران فوتبال ایران چه افرادی هستند بطور حتم آقایان یوسفی و خیابانی و فردوسی پور در بین سه نفر اول هستند و حالا فرض کنید یک بازی فوتبال حساس از تلویزیون در حال پخش شدن است و گزارشگر هم در ورزشگاه با اشراف کامل و از چندین مانیتور از زوایای گوناگون مسابقه را می بیند و گزارش های حرفه ای ارائه میدهد گزارشگر می گويد که بازیکن شماره 9باید زودتر پاس می داد و یا مربی حواست به ضد حمله های حریف باشد و یا مهاجم تیم روبرو را باید مهار کنید و گرنه دروازمون باز می شود و ...
■ گزارشگر ، بازیکن ها را کاملاً منطقی نصیحت می کند و کلی راهکار به مربی تیم می دهد ، حتی تماشاچی ها را هم زیر نظر دارد و ریزترین نکات را هم با حداکثر کیفیت ممکن و دلسوزانه ارائه می دهد . اما یه چیزی؟! آیا بازیکنان داخل زمین و مربی در حال بازی به این تحلیل و توصیه های حرفه ای گزارشگر ما ذره ای توجه میکنه؟ جواب مشخصه. هرگز و هیچ وقت.
■ مگر نه اینکه همه حرفای گزارشگر درست است و همه حرفاش دلچسب و همه حرفاش حرفه ای و منطقیه؟ پس چرا حتی یک ذره هم نمی توانداثرگذار باشد؟ گویا گزارشگرها آمدن برای تماشاگران حرف بزنند و یک مقدار شور بدهند و بروند و اصل کاریها یعنی بازیکن ها و مربی ها هیچ.
■ با توجه به مثال گزارشگر بطور حتم متوجه شدید که برخی مدیران فقط گزارشگر هستند ! چیزی که خیلی وقت ها شاهدش هستیم این است که برخی مدیران سازمان ها و مسئولان کشورمان مثل گزارشگرهای مسابقات ورزشی هستند یعنی حتی به شرط منطقی بودن حرفهاشون گویا برای یکسری بیننده و تماشاچی صحبت میکنند و ذینفعان اصلی و کسانی که باید این فرامین را رعایت کنند ذره ای گوش نمی دهند و تحت تاثیر قرار نمیگیرند...
■ این نوع مدیران فقط : ● گزارش میکنند که مثلا هزینه ها باید مدیریت شوند و مشتری مدار باشیم و سهامداران باید از منافع سازمان منتفع شوند و غیره
● گزارش می کنند که عدالت باید رعایت شود و ....
💡نکته طلایی و مهم: چرا یک مدیر به جایگاه گزارشگری نازل می شود؟
■دلایل اصلی و اساسی که برخی مدیران بجای کارآمدی به یک گزارشگر تبدیل می شوند:
۱. عدم مقبولیت و مشروعیت لازم: یعنی مدیرانی که تخصص حوزه های مدیریتی و مهارت ها و تجربیات لازم مدیریتی را ندارند و با روابط و رانت به جایگاه مدیریت رسیده اند ، نتیجه اش این است که هرچی حرف میزند ، می شود باد هوا و فقط یک مدیر گزارشگر داریم.
۲. محتوای برنامه ها و کلام و گفته ها فاقد منطق و استدلال و جایگاه علمی و مدیریتی باشد .
۲. نداشتن تیم مدیریتی خطرناک ترین دلیل برای گزارشگر شدن مدیران همین موضوع است .. بهترین برنامه ها و استراتژی ها فقط جملات و کلماتی روی کاغذ هستند و فقط اجرایی کردن برنامه ها ، اهمیت دارد ... اقتصاددان