🔰برای یک دستمال قیصریه را به آتش نکشید!
✍ مهدی نصیری
📝بر این نوع حکمرانی در جمهوری اسلامی، هر نامی را بتوان گذاشت، قطعا حکومت دینی نمی توان نامید. دین یکی از قربانیان این مدل کشورداری بوده است. خداوند رحمت کند آیت الله سید رضا صدر برادر امام موسی صدر را که در روزهای اول پیروزی انقلاب، به رهبران توصیه کرد، نام اسلام را بر نظام نگذارند، زیرا هر خرابکاری و ناکارآمدی و ستمی که به دلیل اسلام نشناسی و ناتوانی مدیریتی و یا قابل اجرا نبودن برخی احکام شرع صورت بگیرد، به نام دین تمام خواهد شد. گویا او این روزهای ایران را در خشت خام به روشنی می دید.
با صراحت می توان گفت هر جایی در نظام که ناکارآمدی و فساد و ویرانی وجود دارد، ناشی از عدم توجه به یک حکم و اصل دینی و قرآنی با پشتوانه عقلی است که حاکمان یا از سر جهل و عدم توجه به خرد جمعی و یا به دلیل مستی و شیرینی قدرت از عمل به آن سرپیچی کرده اند.
با این مقدمه به سراغ مساله حجاب برویم که سالها عامل نزاع و تنش در جامعه بوده و دوباره این روزها حاکمیت یکدست انقلابی، بساط گشت ارشاد و به تعبیر درست‌تر گشت ارعاب و ارهاب را به عنوان عمل به احکام شرع پهن کرده است.
آیا نظر دین بر این است که به خاطر اجرای یک حکم شرعی، انواعی از خسارتها و بدتر از همه یک گسل و شکاف اجتماعی ویرانگر را بر جامعه تحمیل کرد و به خاطر یک دستمال قیصریه را به آتش کشید؟
آیا عالم و مفسری در حاکمیت یکدست یافت نمی شود که قصه قرآنی گوساله پرست شدن بنی اسرائیل را به ستاد امر به معروف بگوید:
وقتی موسی ع از میقات برگشت، مشاهده کرد قوم بنی اسرائیل که امر سرپرستی و ولایتشان را به برادرش هارون نبی، سپرده بود، گوساله پرست و مشرک شده اند. موسی بسیار عتاب آلود به برادرش هارون گفت چرا مانع از بروز شرکی به این بزرگی در قومش نشده است؟
هارون در پاسخ گفت: اولا در موضع ضعف بودم و کشته می شدم و ثانیا هر گونه اقدام من موجب تفرق و دو دستگی و نزاع جمعی در بین مردم می شد و تو خود من را بابت این منکر بزرگتر از شرک و کفر - که مانع هر گونه رشد مادی و معنوی جامعه است- سرزنش می کردی. موسی این پیامبر اولوا العزم بدون درنگ استدلال هارون را پذیرفت. (طه/۹۴)
اکنون عملکرد نظام را در مساله حجاب که یک حکم از صدها حکم و ارزش دینی است، با این آموزه صریح قرآنی محک بزنید و نتایح ویرانگر اجتماعی اش را که گوشه ای از آن در ویدئوی اخیر درگیری تلخ و تاسفبار بانوان در اتوبوس مشاهده می شود، در نظر بگیرید تا فاصله عملکرد جمهوری اسلامی را با قرآن دریافته و ظلمی را که از این رهگذر بر خدا و دین و پیامبر و اهل بیت ع می رود، عمیقا دریابید.
البته این تنها مساله حجاب نبوده که دستاویز حاکمان برای ایجاد دوقطبی در بین ملت بوده بلکه امور متعدد فرهنگی و سیاسی با مهندسی ویژه، سوخت یک حکمرانی دوقطبی ساز را برای سوار بودن سهل و ساده بر اریکه قدرت و بهره برداری از مزایای آن، تأمین کرده است.
@kherad_jensi
@nasiri42
✍ مهدی نصیری
📝بر این نوع حکمرانی در جمهوری اسلامی، هر نامی را بتوان گذاشت، قطعا حکومت دینی نمی توان نامید. دین یکی از قربانیان این مدل کشورداری بوده است. خداوند رحمت کند آیت الله سید رضا صدر برادر امام موسی صدر را که در روزهای اول پیروزی انقلاب، به رهبران توصیه کرد، نام اسلام را بر نظام نگذارند، زیرا هر خرابکاری و ناکارآمدی و ستمی که به دلیل اسلام نشناسی و ناتوانی مدیریتی و یا قابل اجرا نبودن برخی احکام شرع صورت بگیرد، به نام دین تمام خواهد شد. گویا او این روزهای ایران را در خشت خام به روشنی می دید.
با صراحت می توان گفت هر جایی در نظام که ناکارآمدی و فساد و ویرانی وجود دارد، ناشی از عدم توجه به یک حکم و اصل دینی و قرآنی با پشتوانه عقلی است که حاکمان یا از سر جهل و عدم توجه به خرد جمعی و یا به دلیل مستی و شیرینی قدرت از عمل به آن سرپیچی کرده اند.
با این مقدمه به سراغ مساله حجاب برویم که سالها عامل نزاع و تنش در جامعه بوده و دوباره این روزها حاکمیت یکدست انقلابی، بساط گشت ارشاد و به تعبیر درست‌تر گشت ارعاب و ارهاب را به عنوان عمل به احکام شرع پهن کرده است.
آیا نظر دین بر این است که به خاطر اجرای یک حکم شرعی، انواعی از خسارتها و بدتر از همه یک گسل و شکاف اجتماعی ویرانگر را بر جامعه تحمیل کرد و به خاطر یک دستمال قیصریه را به آتش کشید؟
آیا عالم و مفسری در حاکمیت یکدست یافت نمی شود که قصه قرآنی گوساله پرست شدن بنی اسرائیل را به ستاد امر به معروف بگوید:
وقتی موسی ع از میقات برگشت، مشاهده کرد قوم بنی اسرائیل که امر سرپرستی و ولایتشان را به برادرش هارون نبی، سپرده بود، گوساله پرست و مشرک شده اند. موسی بسیار عتاب آلود به برادرش هارون گفت چرا مانع از بروز شرکی به این بزرگی در قومش نشده است؟
هارون در پاسخ گفت: اولا در موضع ضعف بودم و کشته می شدم و ثانیا هر گونه اقدام من موجب تفرق و دو دستگی و نزاع جمعی در بین مردم می شد و تو خود من را بابت این منکر بزرگتر از شرک و کفر - که مانع هر گونه رشد مادی و معنوی جامعه است- سرزنش می کردی. موسی این پیامبر اولوا العزم بدون درنگ استدلال هارون را پذیرفت. (طه/۹۴)
اکنون عملکرد نظام را در مساله حجاب که یک حکم از صدها حکم و ارزش دینی است، با این آموزه صریح قرآنی محک بزنید و نتایح ویرانگر اجتماعی اش را که گوشه ای از آن در ویدئوی اخیر درگیری تلخ و تاسفبار بانوان در اتوبوس مشاهده می شود، در نظر بگیرید تا فاصله عملکرد جمهوری اسلامی را با قرآن دریافته و ظلمی را که از این رهگذر بر خدا و دین و پیامبر و اهل بیت ع می رود، عمیقا دریابید.
البته این تنها مساله حجاب نبوده که دستاویز حاکمان برای ایجاد دوقطبی در بین ملت بوده بلکه امور متعدد فرهنگی و سیاسی با مهندسی ویژه، سوخت یک حکمرانی دوقطبی ساز را برای سوار بودن سهل و ساده بر اریکه قدرت و بهره برداری از مزایای آن، تأمین کرده است.
@kherad_jensi
@nasiri42
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment