به نام خدا امروز پانزدهم اردیبهشت ۱۴۰۴ است. من این ویدیو را از دل یک گاوداری دارم برای شما مردم عزیز و مخصوصاً مسئولینی ضبط میکنم که فقط بلدند از رسیدن به "قلهها" حرف بزنند!
از ساعت ۱۲ ظهر برق ما رفته. الان ساعت نزدیک ۳ بعد از ظهره. تقریباً چهار ساعته برق نداریم. گاوهایی که باید ساعت ۱۱ شیردوشی میشدند هنوز منتظرند. سینههاشون داره میترکه، دارن ورم پستان میگیرن.
موتور برق؟ بله داریم، ولی نه نصب شده و نه جواب چهار ساعت کار رو میده. تازه گازوئیل هم نایابه یا لیتری ۲۰ هزار تومنه اگر بشه اصلاً گیر آورد.
من پورعلیام، یک گاودار. دارم با جون و دل تولید میکنم، ولی فقط حرف میشنوم از مسئولین که ما رو به قله رسوندن! بله آقایون، رسیدیم به قلهای که نه آب داره، نه برق، نه گاز. فقط فریاد، فقط درد، فقط بیپاسخی.
تولیدکننده، دامدار، کشاورز، کارگر، همه داریم تاوان بیکفایتی شما رو میدیم. شهرکهای صنعتی مثل شمسآباد و کاسپین دارن یکی یکی خاموش میشن.
این فقط برق نیست که رفته؛ این امید، این غیرت، این زندگیه که داره میره!