✳️ الگوریتم تداخل داروهای پروتکل کووید_۱۹ (کرونا) در جهت افزایش طول QTc و احتمال آریتمی بطنی خطرناک
🔸ترکیب داروهای کلروکین/هیدروکسی کلروکین بهمراه کلترا و/یا آزیترومایسین می تواند باعث افزایش طول QT شود و در بیمار مستعد منجر به آریتمی بطنی از نوع TdP گردد.
🔸درصورت بروز ایننوع آریتمی قطع درمان داروهای با پتانسیل این عارضه ضروری است.
🔸اصلاح اختلالات الکترولیتی (هیپوکالمی و هیپومنیزیمی) و همچنین قطع داروهای دیگر بیمار بغیر از داروهای کووید_۱۹ با پتانسیل ایجاد عارضه مذکور قبل از شروع درمان توصیه می شود.
🔸برخی داروها با پتانسیل عارضه طولانی شدن QTc عبارتند از: داروهای ضدآریتمی (سوتالول، کینیدین، پروکائیناماید، آمیودارون،...)، برخی داروهای اعصاب (هالوپریدول، تیوریدازین، متادون) برخی آنتی هیستامین های جدیدتر (ستریزین، ترفنادین)، برخی آنتی بیوتیک ها (سیپروفلوکساسین، لووفلوکساسین، اریترومایسین، کلاریترومایسین،...) و ضدقارچ ها (کتوکونازول، فلوکونازول، ایتراکونازول) و یا داروهایی که ممکن است غلظت این داروها را افزایش دهند (مثل ترکیب اریترومایسین با سایمتیدین که خطر عارضه بدلیل افزایش غلظت اریترومایسین بمراتب بیشتر است).
🔸سایر عوامل خطرساز: بیماری قلبی زمینه ای بویژه نارسایی قلبی، سابقه سکته قلبی، هیپرتروفی بطن چپ، جنس زن، سن بالا و اختلالات کبد یا کلیه می باشند.
✏️Mayoclinic, March 25, 2020
✏️UptoDate, 2020
✍🏼دکتر فانک فهیمی
🆔 @akhbar_pezeshki_weekly