فقدان همبستگی ملی در اعتراض
آیا خوزستان تنهاست؟
▫️زیتون ـ مهسا محمدی: اعتراض به بیآبی در خوزستان خیلی زود به خون نشست. شب گذشته و در سومین روز سراسری شدن این اعتراضات در این استان، مصطفی نعیماوی٬ ۲۶ ساله و از اهالی شادگان با شلیک مستقیم گلوله کشته شد.
موضعگیری مقامات درباره این خبر چنانچه انتظار میرفت سلب مسئولیت از خود بود. امید صبریپور، سرپرست فرمانداری شادگان همان الگوی قدیمی نظام را برای این قتل هم به کار گرفت و گفت که «افراد فرصت طلب و اغتشاشگر» این فرد که «یکی از تجمعکنندگان» بوده را کشتهاند و به ایسنا گفت که «مسببان این حادثه» بازداشت شدهاند. حال اعتراضات ادامه دارد و تعداد زخمیها در حال افزایش است.
🔹همچنین سازمان حقوق بشر ایران در توییتی خبر داد که قاسم خضیری، نوجوان ۱۷ ساله، که در اعتراضات شب گذشته در کوتعبدالله اهواز، بر اثر تیراندازی نیروهای امنیتی مجروح شده بود، در بیمارستان جان باخت. اخبار تایید نشده هم در شامگاه شنبه از کشتهی سومی در این جریان خبر میدهد، نام این فرد علی مزرعه عنوان شده. گزارشهای تصویری از خوزستان حاکی از حضور کودکان در میان تظاهرکنندگان و زخمیهاست.
بیآبی قطره آخری بود که کاسه صبر خوزستانیها را لبریز کرد. دیری است که این استان به جز گرمای تابستان و خشکسالی فصلی ناشی از آن، درگیر تداوم همهگیری کووید-۱۹ و خیز پنجم کرونا، قطع مکرر برق، بیکاری، عدم جذب نیروی بومی در پالایشگاهها و شرکت نفت، سیل و بازگشت فاضلاب به آب شرب شهری و وضعیت نامساعد اقتصادی است.
🔹این بار اعتراضات مردم خوزستان با شعار «انا عطشان» (تشنه ام) روز پنجشنبه آغاز شد و دستکم ۱۱ شهر این استان به این اعتراضات پیوستند. در دومین شب، شب جمعه، اعتراضات به شهرهای حمیدیه، ماهشهر، سوسنگرد، شوش، شادگان، مناطق کانتکس و عیندوی اهواز، رفیع و هویزه رسید. در شبکههای اجتماعی حتی تصاویری از خوزستانیهای حاضر در مشهد منتشر شد که با همشهریانشان همراه شدهاند. با وجود این حمایتی از این تظاهرات بجز در معدودی از استانهای همجوار صورت نگرفت و اعتراض به سایر استانهای ایران و حتی تهران کشیده نشده.
▫️بحران فراگیر بیآبی، آیا آسیاب به نوبت است؟
«هشدار» و «بحران»، یرتکرارترین کلماتی هست که در سالهای اخیر در ایران با «آب» همنشیناند. در اواخر اردیبهشت ماه سالجاری سازمان هواشناسی ایران با اشاره به کاهش ۸۵.۵ درصدی بارندگی نسبت به میانگین بلند مدت کشور، خبر از بروز «خشکسالی بیسابقه» در برخی مناطق کشور داد. اوایل تیرماه هم روزنامه شرق نوشت که امسال خشکترین سال ایران در نیمقرن گذشته بوده.
🔹به گزارش مجله ساینتیفیک ریپورتز به نقل از بیبیسی، برخلاف بازی مسئولان با کارت خشکسالی و ترسالی و انداختن تقصیرها بر گردن آسمان، علت بحران آب « فعالیت انسانی و به ویژه بهرهبرداری بیرویه از منابع آب زیرزمینی» است «که دلیل عمده آن پاسخگویی به تقاضای بخش کشاورزی بوده است» بر اساس این تحقیق میزان بهرهبرداری از سفرههای آب زیرزمینی در نزدیک به سه چهارم مناطق ایران بیش از سه برابر میزان ورودی آب به آنهاست. برداشت بیرویه از ذخایر طبیعی آب زیرزمینی بر اساس این مقاله تاثیراتی برگشتناپذیر بر « آب، غذا و امنیت اجتماعی و اقتصادی» در کشور خواهد داشت.
🔹 این تاثیرات برگشتناپذیر با نگاهی به تغییر اقلیم و حتی ترکیب جمعیتی مناطق مرکزی و جنوبی ایران که در برابر بحران خشکسالی آسیبپذیرتند به راحتی قابل مشاهده است. موج مهاجرت روستاییان به شهرها و آسیبهای زیست محیطی در اثر خشک شدن تالابها، دریاچهها و رودخانهها به کلی چهره طبیعی و حتی ترکیب جمعیتی این مناطق را تغییر داده است، اما به اطمینان خوبی میتوان گفت که این تغییرات و آثار آن قطعا به این نقاط محدود نمیماند.
🔹متن کامل در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/89619#فرهیختگان،
ندای آگاهی و آزادی