خودزنی: چگونه تحریمها جهان را در مقابل منافع آمریکا قرار داد
پادکست اندیشکده بروکینز در مورد کتاب «خودزنی» نوشته «آگا دموری»
پادکست «
اندیشکده بروکینز» هفته گذشته به موضوع تحریمها اختصاص یافته بود. گفتگویی بین دو نفر که هر کدام سابقهای طولانی در تنگتر کردن کمربند تحریمها گرد ایران داشتهاند. آقای «دیوید دالر»، اقتصاددان مشهور و متخصص چین که مدتی نماینده خزانهداری آمریکا در چین بوده و خانم «آگا دموری» که وی نیز نمایندگی خزانهداری فرانسه در کشورهای مختلف را بر عهده داشته است. هر دو در طراحی و مدیریت تحریمها علیه ایران در آمریکا و اروپا در سالهای گذشته نقش ویژهای داشتهاند. بهانه گفتگو نیز انتشار کتاب «
خودزنی: چگونه تحریمها جهان را در مقابل منافع آمریکا قرار داد» نوشته «آگا دموری» است. از آنجا که جابجا در این گفتگو به مورد تحریمهای ایران اشاره شده است نگاهی به خلاصهای از آن انداختهایم:
«دیوید دالر»: اجازه دهید با منطق تحریمهای اقتصادی یا مالی شروع کنیم، چه چیزی آمریکا و دلار را برای این نوع دیپلماسی مناسب میکند؟
«آگا دموری»: در یک کلام، هژمونی دلار آمریکا. تحریمهای مالی طی دو دهه گذشته، مورد استفاده قرار گرفتهاند و به هژمونی دلار و همچنین تسلط آمریکا بر کانالهای مالی متکی هستند، منظور من از تسلط آمریکا بر کانالهای مالی در اینجا سوییفت است، وقتی آمریکا روی سوییفت فشار بیاورد، سوییفت دسترسی برخی بانکها یا کل کشورها را قطع میکند، همانطور که در ایران اتفاق افتاد. بنابراین تنها کشوری که در حال حاضر امکان استفاده از تحریمهای مالی را دارد آمریکا است، زیرا کانالهای مالی غرب را کنترل میکند و این دلیلی است که تحریمها ابزار محبوبی برای سیاستگذاران آمریکا در دو دهه گذشته شدهاند. اگر نگاهی به دادههای تحریم بیاندازیم، در حال حاضر حدود ده هزار فرد و شرکت در حدود هفتاد کشور مختلف هدف تحریمهای مالی آمریکا قرار گرفتهاند، بسیار بیشتر از تحریمهای سازمان ملل، اتحادیه اروپا و کانادا
«دیوید دالر»: آیا میتوانید موردی را ذکر کنید که تحریمها بهخوبی در راستای تحقق اهداف آمریکا عمل کرده باشند؟
«آگا دموری»: پاسخی که سریع به ذهنم متبادر میشود «ایران» است. ما از پرونده ایران میتوانیم درسهای زیادی بگیریم. تحریمها خلاء بین بیانیههای بیفایده دیپلماتیک و مداخله مرگبار نظامی را پر میکنند و از همین رو در آمریکا محبوب شدهاند. به نظر من، ایران یک تجربه موفقیت آمیز در اعمال تحریمها است. فکر میکنم که تقریبا از سال ۲۰۱۰، آمریکا، اروپا و سایر متحدان غربی تحریمهای بسیار سخت و شدیدی را علیه رژیم ایران در رابطه با برنامه هستهای اعمال کردهاند. پس از چند سال، آنچه اتفاق افتاد این بود که ایران به این نتیجه رسید که دارد بهای زیادی میپردازد و تصمیم به امضاء توافق هستهای گرفت. دو درس مهم در خصوص ایران، این است که تحریمها زمانی بهتر عمل میکنند که ۱- جمعیت کشور هدف بتوانند نارضایتی خود از مشکلات اقتصادی ناشی از تحریمها را نشان دهند و لذا در حال ایدهآل تحریمها زمانی بهتر عمل میکنند که یک کشور دموکراتیک را هدف قرار دهند و ۲- تحریمها زمانی بهتر عمل میکنند که آمریکا به تنهایی وارد عمل نشود و با متحدان خود همسو باشد. این دو اصل مهم باعث موفقیت تحریمها علیه ایران شد.
ادامه مطلب
✅ @karkhone