javadgharaei
زنان عشایری
خوب که بنگری, میبینی در پس هر چهره و چشم و نگاهشان که گرما و نورِ تَشِ خانه است, خاطراتى شگرف نهفته است. خاطراتى که براى تو و براى من گاه به رويا شباهت دارد و گاه به خيال و کابوس. و اين خاطرات و خيالات برايشان هر روز تکرار مى شود. تمام روح و جانِ زندگيشان غرق در رنگ است اما يک رنگى تمام دارايى آنهاست. خوب بنگر. هویت و اصالتی ریشه در خاک, تمام وجودشان را فرا گرفته است اما افسوس که اين آدمها ديگر هرگز تکرار نخواهند شد. همچون اشعاری از مولانا.
سرفراز ایران و ایرانی
زاگرس بختيارى. بهار ۱۳۹۰
🆔@ruralwomenissues
زنان عشایری
خوب که بنگری, میبینی در پس هر چهره و چشم و نگاهشان که گرما و نورِ تَشِ خانه است, خاطراتى شگرف نهفته است. خاطراتى که براى تو و براى من گاه به رويا شباهت دارد و گاه به خيال و کابوس. و اين خاطرات و خيالات برايشان هر روز تکرار مى شود. تمام روح و جانِ زندگيشان غرق در رنگ است اما يک رنگى تمام دارايى آنهاست. خوب بنگر. هویت و اصالتی ریشه در خاک, تمام وجودشان را فرا گرفته است اما افسوس که اين آدمها ديگر هرگز تکرار نخواهند شد. همچون اشعاری از مولانا.
سرفراز ایران و ایرانی
زاگرس بختيارى. بهار ۱۳۹۰
🆔@ruralwomenissues
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment